Ricoh GR III Food Close up

หนึ่งในจุดเด่นของเจ้า Ricoh GR3 คือมันถ่าย Close up ได้ระยะใกล้สุดได้ถึง 6 cm (แต่ก็ไม่ใช่มาโครอ่ะนะ) ซึ่งถือว่าใกล้กว่ากล้องอื่นๆ มากครับ


Teru Sushi Bistro ร้าน Comfort Zone ของผมย่านสีลม


ใกล้ประมาณนี้เลย

มีช่วงนึงผมรู้สึกเบื่อๆ กับการถ่ายรูป เลยลองหัดถ่ายแต่ Close up ดู สุดท้ายก็ไม่ได้พยายามมองหามุมอะไรเลย เอาแต่ถ่ายรูป Close up อาหารมาตามความเคยชินซะงั้น…
Continue reading “Ricoh GR III Food Close up”

กินได้-กินไม่ได้

ปัญหาหนึ่งของการที่กินอะไรไม่ได้หรือต้องลดอาหารบางอย่างด้วยเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ไม่ว่าจะเพราะแพ้มัน, ป่วยหรือเป็นโรคคือผมมักจะโดนคำถามหรือ challenge ตลอดว่าทำไมกินสิ่งนั้นไม่ได้ ไม่ลองกินให้ชนะดูล่ะ บลาๆ อะไรพวกนี้

ถ้ามาจากเพื่อนที่ถามในเชิงวิทยาศาสตร์ก็ยังพอตอบได้ แต่ส่วนใหญ่คำถามและการ challenge มักจะมาจากกลุ่มคนที่ไม่ได้กินบางอย่างด้วยเหตุผลทางศาสนา ประเพณีและความเชื่อ

คือเข้าใจแหละว่าตามหลักการจริงๆ ทุกคนก็มีสิทธิ์ที่จะถามจะ challenge แต่บางทีก็หงุดหงิดเหมือนกันว่าไอ้คนที่ไม่กินอะไรเพราะละครฮ่องกงเมื่อ 30-40 ปีก่อนหรือไม่กินเพราะที่บ้านไม่กินอย่างมันมีสิทธิ์มาถามเซ้าซี้อะไรเรื่องนี้วะ

ย่งหลี: สุขุมวิท 39

เมื่อวันศุกร์ที่แล้วไปกินข้าวเย็นที่ร้านย่งหลี ตรงซอยสุขุมวิท 39 (BTS พร้อมพงษ์ ข้างๆ เอมควอเทียร์) มาครับ ร้านนี้เป็นร้านที่มีประวัติเก่าแก่เปิดมาตั้งแต่ปี 2487 ตั้งแต่ยุคสุขุมวิทยังเป็นทุ่งนาเลย


หน้าร้าน

ร้านอยู่เลยปากซอยเข้ามาไม่ใกล้ครับ เป็นร้านบ้านๆ ด้านในให้บรรยายกาศเก่าๆ ให้ความรู้สึกเหมือนกินข้าวในร้านอาหารเก่าแก่สมัยคุณตาคุณยายทำนองนี้ พนักงานในร้านตอนนี้เหลืออยู่สองท่าน แต่ก็รับออร์เดอร์รวดเร็ว อาหารได้ไวดีครับ อาหารก็มีทั้งอาหารฝรั่ง อาหารไทย อาหารจีน จานนึงไม่แพงมากแม้ว่าหลายๆ อย่างเราจะได้ขนาดเล็กพอดู


บรรยากาศร้าน ดูบ้านๆ ดีเนอะ

อาหารที่สั่งมีดังนี้

– ปูจ๋า: ชิ้นละ 80 บาท ชิ้นเล็กหน่อย แต่อร่อยมากๆ ไม่ชุ่มน้ำมันเกินไป กินเปล่าๆ หรือราดน้ำจิ้มก็อร่อย (อันนี้สั่งไปสามชิ้น)

– พอร์คชอป: เนื้อนุ่มกำลังดี อร่อยยันน้ำเกรวี่ แต่ออกหวานๆ (ถ้าคนไม่ชอบหวานๆ อาจจะไม่ชอบ)


Continue reading “ย่งหลี: สุขุมวิท 39”