บันทึก 16 ตุลาคม 2563

จริงๆ ควรจะบันทึกอะไรสักอย่างตั้งแต่เมื่อวันที่ 16 แล้ว แต่คืนนั้นไฟแม่งดับทั้งซอยตั้งแต่ 4 ทุ่มครึ่งถึงตีหนึ่งเลยไม่เขียนอะไรมันล่ะ วันที่ 17 ก็เหนื่อยจนเขียนไม่เสร็จ

ออกตัวก่อนว่าผมไม่ได้ไปเข้าร่วมการชุมนุมแต่อย่างใด ผมได้แต่นั่งเฝ้าบรรยากาศอยู่หน้าจอ ผมทำได้แต่ทักเพื่อนๆ ที่ไปร่วมว่ากลับหรือยัง ปลอดภัยไหม อยู่ไหนแล้ว ซึ่งโชคดีที่เพื่อนๆ ผมทุกคนออกมาก่อนเหตุการณ์ใช้ความรุนแรงกับผู้ชุมนุม แต่น้องๆ หลายคนไม่ได้โชคดีแบบนั้น


ภาพประกอบจากสำนักข่าว Reuters โดย @soezeya

ผมเชียร์การชุมนุมของคนรุ่นใหม่มาตั้งแต่ต้น ทุกครั้งของการชุมนุมแม้จะมีมุกที่กวนตีนรัฐบาลและผู้มีอำนาจรวมไปถึงการตะโกนด่าระบายความในใจ แต่ก็ไม่ได้มีความรุนแรง จนกระทั่งการมาของกลุ่มเสื้อเหลืองและเหตุการณ์วันที่ 14ที่เกิดความรุนแรงไปถึงจุดขีดสุดในวันที่ 16 ตุลา

วันนั้นผมเหนื่อยกับการไปหาหมอทั้งวัน เหนื่อยกับฝน แต่ภาพที่ผมเห็นทำให้ผมหดหู่ที่ช่วยเหลือน้องๆ และเด็กๆ ไม่ได้เลย และยังทำให้ผมโกรธที่สุด โกรธที่ผู้มีอำนาจและผู้สมยอมต่ออำนาจไม่เหลือความเป็นมนุษย์ใดๆ นอกจากทำตามคำสั่งและสนุกกับการทำร้ายประชาชนที่ไม่มีทางสู้ ประชาชนที่เรียกร้องสันติภาพอย่างสันติ ผมดูจนปวดหัว ปวดใจ ปวดร้าว


ภาพประกอบจากสำนักข่าว Reuters โดย @soezeya

ประเทศนี้แม่งมาถึงจุดที่ย้อนกลับไม่ได้อีกรอบแล้ว


รูปประกอบจาก #มิตรสหายท่านหนึ่ง

ผมทำช่วยเหลืออะไรเด็กๆ ที่หน้างานไม่ได้ ผมทำได้แต่ส่งข่าวความจริงเกี่ยวกับความรุนแรงที่รัฐกระทำต่อประชาชนออกไปให้โลกเห็น ผมทำได้เพียงต่อท่อน้ำเลี้ยงเล็กๆ น้อยๆ ให้กับกลุ่มผู้ใฝ่หาเสรีภาพ ผมทำได้แค่ช่วยให้เหตุการณ์ในวันนี้ไม่ถูกลืมและได้รับการเล่าต่อสู่คนรุ่นหลัง

ผมขอประนามผู้มีอำนาจทุกคนทุกระดับที่มีส่วนร่วมกับการใช้กำลังกับผู้ชุมนุม และขอให้คนที่โดนจับได้รับการปล่อยตัวโดยไว

เผด็จการจงพินาศ ประชาราษฎร์จงเจริญ


รูปประกอบจาก #มิตรสหายท่านหนึ่ง

Reference:
#16ตุลาไปแยกปทุมวัน
Thai police use water cannons on defiant protesters
#16ตุลาไปแยกปทุมวัน ตำรวจสลายการชุมนุม ฉีดน้ำผสมแก๊สน้ำตาใส่ผู้ชุมนุม
ชมคลิป: นาทีสลายการชุมนุมแยกปทุมวัน
ชั่วโมงแห่งความโกลาหล ประมวลภาพตำรวจสลายการชุมนุม #16ตุลาไปแยกปทุมวัน
นาทีสลายการชุมนุม #16ตุลาไปแยกปทุมวัน

ป.ล. ไว้ตอนหน้าจะเขียนเรื่อง “Generation ตาสว่าง” ที่จะเกิดหลังจากนี้

สะพายกล้องเที่ยวสวนนงนุช

เมื่อวันพุธที่แล้วผมไปเที่ยวสวนนงนุชที่พัทยามาครับ ก็ใช้โปรเข้าฟรีเดือนกันยายนวันสุดท้ายที่เขตบ้านผมได้สิทธิ์พอดี 🙂

ผมและครอบครัวขับรถออกจากบ้าน 8 โมงครึ่ง รถเยอะช่วงทางด่วนถึงมอเตอร์เวย์เท่านั้นแหละ พอหลุดมาได้ก็ฉลุยเลย แต่กว่าจะถึงก็ 11 โมงกว่าเพราะหลงทางในพัทยานิดหน่อยครับ ไปออกเกือบสัตหีบโน่นกว่าจะย้อนกลับมาได้

วันนั้นที่ไปคนน้อยมากครับ เดินสบายๆ เลย อากาศร้อนแต่ยังดีพอมีลมโชยบ้าง ที่ดีที่สุดของวันคือฝนไม่ตกเลย

พอเข้ามาด้านในก็เจอสวนตะบองเพชรก่อน ชนิดของต้นไม่หลากหลายเท่าไหร่นัก (ในสายตาผมอ่ะนะ) แต่ว่าอลังการดีครับ

ตรงจุดนี้จะมีบันไดพาเดินขึ้นไปสวนลอยฟ้าครับ มีทั้งไม้เลื้อย ต้นไม้สูงๆ อากาศชื้นนิดๆ เดินสบายๆ จัดสวยมาก มากตอนเที่ยงๆ นี่แดดจัดดูโปร่งดี


ไม้เลื้อยจัดเป็นทรงต่างๆ สวยงามครับ
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวสวนนงนุช”

Filmday: Kodak T-Max 400

Kodak T-Max 400 (ชื่อเต็มคือ KODAK PROFESSIONAL T-MAX 400) เป็น Film ขาวดำตัว Pro ของค่ายโกดักที่โฆษณาว่าเป็นฟิล์มขาวดำ 400 ที่คมที่สุด เกรนสวยที่สุดในโลก (เอามาจากเวบโกดักเลยนะ) มันเป็นหนึ่งในสองฟิล์มที่ผมซื้อมานานมาแต่ไม่ได้ถ่ายเสียทีเพราะรู้สึกว่ามันแพง ต้องตั้งใจถ่ายจริง (อีกตัวคือ Ilford Pan F Plus 50 ที่ลืมดู ISO ตอนซื้อ) ล่าสุดผมหยิบมันมาใส่ Olympus XA2 แล้วตั้งใจถ่ายแบบเน้นๆ + ลองกล้องนิดหน่อย พบว่าเป็นฟิล์มขาวดำอีกตัวที่ผมชอบมันมากครับ


รูปแรก แถวบ้านนี่แหละ


ข้าวปุ้น – ยังกะระยะโฟกัสไม่คล่อง


ข้าวตอก


บ้าน ลองถ่ายเล่นแสงเงาดู
Continue reading “Filmday: Kodak T-Max 400”