สุราร่วมสาบาน

Red Label ที่เห็นข้างบนนี้ เป็นหนึ่งในเหล้าจากงานแต่งงานของเพื่อนสนิทผมตั้งแต่ ม.ปลาย ตอนแรกมันก็แบกกลับบ้านแหละ แต่สุดท้ายทุกลังก็โดนปลวกกินจนกระทั่งมันต้องมายกให้พวกผมทั้งลัง และมันก็เป็นเหล้าที่พวกเรากินกันเวลานัดเจอกันทุกครั้ง

พวกเรานัดเจอกันปีละครั้งสองครั้ง มันจึงเป็นเหล้าที่อยู่นานมาก ทุกๆ ครั้งที่วางมันบนโต๊ะ อดีตอันแสนสุข, ปัจจุบันอันขมขื่นและอนาคตที่น่าหวาดหวั่นจะพรั่งพรูออกมาในบทสนทนาของพวกเรา ทั้งๆ ที่ยังไม่มีใครเริ่มดื่มมันเลยด้วยซ้ำ

มันคงเป็นสุราร่วมสาบานของพวกเรา (แต่แม่งขวดสุดท้ายล่ะ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.