Film days: ถ่ายแมวเหมียวที่สวนลุม

ปีนี้ผมไปถ่ายรูปที่สวนลุมพินีมาสองรอบครับ ไปตอนบ่ายๆ แดดเปรี้ยงๆ ที่ไม่เหมาะกับการถ่ายรูปนี่แหละ หลักๆ คือตั้งใจไปถ่ายบรรดาน้องแมวเหมียวที่อยู่กันเต็มสวนลุมครับ เอากล้องฟิล์มไปถ่ายด้วย โคตรเปรี้ยว


Kodak Gold 200 เปิดมารูปแรกก็ไม่แมวแล้ว


Kodak Gold 200

จริงๆ ถ้าเอาดิจิตอลไปน่าจะถ่ายมาได้เยอะกว่านี้ (มีแผนจะถ่ายด้วย digital แหละนะ) พอถ่ายด้วยฟิล์มก็ต้องรอจังหวะนานหน่อย บางทีเดินตามแมวอยู่ 10 กว่านาทีถ่ายไม่ได้ก็มี หรือกดชัตเตอร์ปุ๊บมันหันมามองนิ่งๆ ปั๊บงี้ เปลืองอยู่ครับ


Macaron Strawberry: Kodak Vision 3 250D อันนี้ฟิล์มถ่ายหนัง

Film 1: Kodak Gold 200
– Nikon FM2n + NIKKOR 50mm f/1.8 AI-s
– Labs: LERT’s

Film 2: Macaron Strawberry 250D (Kodak Vision 3 250D)
Leica M3 + Ernst Leitz Wetzlar Summitar 5cm F2 LTM
– Lab: Xanap Filmlab


Kodak Gold 200 ถ่ายอะไรไม่ใช่แมวบ้าง
Continue reading “Film days: ถ่ายแมวเหมียวที่สวนลุม”

สะพายกล้องเที่ยวทิพย์ยุโรป: ตอนที่ 8 สวัสดี Paris

ต่อจากตอนที่แล้วนะครับ วันนั้นโปรแกรมหลักๆ คือนั่งรถไฟความเร็วสูง Thalys ข้ามประเทศไปเมือง Paris ประเทศฝรั่งเศสครับ

ช่วงเช้าๆ ยังพอมีเวลาอยู่ ผมเลยตื่นออกมาเดินเล่นในเมือง Bruges ส่งท้าย สิ่งแรกที่วิ่งไปหาคือ Hot Chololate ที่เพื่อนบอกว่ามาถึง Belgium แล้วห้ามพลาดเด็ดขาด ลอง Google ดูเร็วๆ แล้วก็เข้าร้าน Li O Lait


อร่อย


สั่งเบเกิลด้วย งั้นๆ แหละ

กินเสร็จก็กลับมาที่พักแล้วก็ไป Brugge railway station กันเพราะต้องไปต่อรถไฟ Thalys Brussels Central Station เมือง Brussels ครับ


ลากกระเป๋ามาไม่นานก็ถึงล่ะ

เทียบกับความอลังการของเมืองแล้ว Brugge railway station ดูธรรมดาๆ ไปหน่อยแฮะ แต่ด้านในก็โอ่โถง สะอาดดีครับ

นั่งรถไปชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึง Brussels Central Station สถานีอลังการโคตรๆ ป้ายเยอะยุบยับ ชานชาลาก็เพียบ สมกับเป็นสถานีหลักของเมืองหลวงจริงๆ


ป้ายชัดเจนดี


เดี๋ยวมาขึ้นน๊า


ป้ายนี้ระดับความงงเท่าๆ กับสนามบิน/สถานีรถไฟญี่ปุ่นครับ กว่าจะหารถที่ตัวเองจะไปก็ใช้เวลาอยู่
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวทิพย์ยุโรป: ตอนที่ 8 สวัสดี Paris”

Happy Thursday Night

ระยะนี้ช่วงเวลาที่มีผมมีความสุขที่สุดในสัปดาห์คือคืนวันพฤหัสบดี

จริงๆ แล้ววันพฤหัสเป็นวันที่มีประชุมที่ยืดยาวที่สุดวันหนึ่ง งานก็หนัก แต่ก็เป็นคืนที่ได้ดู Series เรื่อง Hospital Playlist (Netflix) ที่ฉายตอน 3 ทุ่ม กว่าจะจบก็เกือบๆ 5 ทุ่ม ดูเสร็จทำอะไรก๊อกๆ แก๊กๆ นิดหน่อยแล้วพุ่งไปนอนเลย หรือวันไหนดูหลังจากนั้นก็จบเที่ยงคืนกว่าๆ แล้วก็นอนเลยเช่นกัน คือเป็นคืนที่ได้ผ่อนคลายเต็มๆ ไม่ต้องคิดไม่ต้องทำอย่างอื่นนอกจากดู Series อย่างมีความสุขแล้วนอน

คิดๆ ไปแล้วนึกถึงช่วงทำงานปีแรกที่งานหนักระดับเลิกงานตี 1 ตี 2 ทุกวันแต่ก็มีคืนวันพฤหัสที่ต้องรีบกลับบ้านมาให้ทันดูชิงร้อยชิงล้าน หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังกับช่วงสามช่าตอนที่มันยังตลกโคตรๆ อยู่ ลืมความทุกข์ ความเครียดทุกอย่างชั่วขณะแล้วนอนอย่างมีความสุข

บางทีการเยียวยา (หรือหนี) จากอะไรบางอย่างมันก็วนลูปโดยที่ไม่รู้ตัวเหมือนกัน