Hokkaido Soy Source Ramen

ผมซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกลับมาจากญี่ปุ่น 2 ห่อ ทั้ง 2 ห่อบอกว่าเป็นรสชาติเอกลักษณ์ของเมืองซับโปโร่และฮอกไกโดทั้งคู่ (ที่แน่ๆ คือมีรูปหมีบนซองทั้งคู่) เคยกินซองขาวไปแล้ว เดือนที่แล้วได้กินอีกซองครับ ก่อนมันจะหมดอายุพอดี


ด้านในซองเหมือนซองขาว

รูปเบลอๆ หน่อยนะครับ เพราะตอนนั้นเพิ่งกลับมาจากไปเที่ยว เหนื่อยมากๆ แสงก็น้อยอีก


ต้มน้ำเดือดๆ เส้นแข็งกว่ามาม่าหรือเมียวโจ้เยอะ ต้องต้มนานหน่อย


รอบนี้ใส่ผักตำลึงกับหมูสับ

หลังจากเทใส่ชามก็กินๆๆๆๆ จนลืมถ่ายรูป -*- มาถ่ายเอาตอนกินไปครึ่งชาม ก็เค็มๆ ดี เส้นเหนียวๆ แข็งๆ แปลกดีครับ

The benefit of big megapixels

I am always wonder about what benefit of 2x or 3x megapixls camera is. My cameras (D80 and GF1) are only 10 – 12 megapixels which is enough for my kind of photography. I used to took a pre-wedding photo for my friend with D700 once and it’s fullframe 12 megapixels gave me an amazing experience of file resolution.

Last month I copied Girls’s Generation‘s Taeyeon photos from my brother sister, @processic. She took photos of Taeyeon’s B-ing event with Canon 5D MKII, the first 21.1 megapixels fullframe from Canon.

When I started to process files from 5D MKII, I do understand the benefit of 21. megapixels instantly.

This is a “Fit on screen” view, nothing special.

Then I zoom in to process something, the 100% view file still provides an amazing detail (but I think Canon file is softer than Nikon file).

Then I tested sharpen file.

Now I understand that the good 2x – 3x megapixels file not only allow you to print larger or crop more. But it provides a lot of details and possibilities to process that big file (with a fast machine) ^^.

P.S. All photos in this blog are belong to @processic.

สะพายกล้องเที่ยวฮอกไกโด #1: กว่าจะถึง Hakodate

ออกตัวก่อนว่า Blog ทริปอินเดียของผมยังไม่จบ แต่ทำรูปไม่ทำ เลยขอข้ามมาเรื่องเที่ยวญี่ปุ่นก่อนครับ -*-

ผมไปเที่ยวเมืองฮอกไกโดเป็นเวลา 8 วันตั้งแต่วันที่ 23 มิถุนายนถึงวันที่ 1 กรกฏาคมครับ ไปแต่ฮอกไกโดนี่แหละ ไม่ไปโตเกียวเลย ไปก่อนเขายกเลิกวีซ่าสักเดือนนึงมั้ง -*- เซ็งเลย ออกจากกรุงเทพตอน 5 ทุ่มด้วยสายการบินแห่งชาติ TG ซึ่งก็ delay ไปประมาณ 30 นาทีให้งงเล่น รอบนี้ได้นั่งเครื่องแบบมีจอทีวีส่วนตัวทั้งๆ ที่เป็นชั้น ecomony ครับ ถูกใจดีเหมือนกัน คนไทยไปพร้อมกันเพียบเลย (รู้สึกว่าข้าราชการ กทม จะมาดูงานอะไรสักอย่างด้วยมั้ง)

ผมและเพื่อน (ไปกัน 3 คน) ไปถึงสนามบิน New Chitose Airport ตอนเช้าๆ ผ่านตม มาแบบไม่ได้ช้าอะไรนัก ตม ญี่ปุ่นทำงานรวดเร็วดีครับ รับกระเป๋า ล้างหน้าล้างตาแปลงฟันเสร็จก็ไปจัดการตั๋ว JR Pass ที่ซื้อไว้ตั้งแต่อยู่ไทยก่อนครับ (ตั๋วนี้ซื้อในญี่ปุ่นไม่ได้) โดยเราเลือกสาย JR Hokkaido โดยตรงเลยเพราะนั่งรถไฟแค่โซนนี้เท่านั้น จุดบริการ JR Pass นั้นอยู่ที่ชั้นล่างของสนามบินที่อยู่ติดกับรถไฟใต้ดินครับ


ญี่ปุ่นยามเช้า

พนักงานที่จุดบริการ JR Pass บริการดีมากๆ ครับ พูดภาษาอังกฤษได้ดี ฟังภาษาอังกฤษสำเนียงไทยออก เท่าที่สังเกตุดู แม้ว่าตั๋วจะออกจากคอมพิวเตอร์แต่ว่าพวกตารางเดินรถต่างๆ นี่เขาจะเปิดดูจากสมุดตารางเดินรถเอา พวกข้อมูลว่าต้องไปรอชานชาลาไหนก็ถามเขาได้เหมือนกัน แต่ว่าเขาจะตอบได้แต่สถานีใหญ่ๆ เท่านั้นครับ

พวกผมอยู่ตรงตั๋ว JR อยู่นานเพราะที่ๆ จะไปมันเยอะมาก เสร็จแล้วก็่ว่าจะเดินเที่ยวสนามบินก่อนเพราะมีที่เที่ยวในสนามบินด้วย ว่าจะเช่าตู้ locker แต่สุดท้ายคิดว่าแพง ไม่เอาดีกว่า


ร้านอาหารในสถานี ไม่ได้กิน


สิ่งแรกที่เสียเงินซื้อในฮอกไกโด

บรรยากาศทั่วไปของสนามบิน New Chitose นี่เหมือนพวก Shopping Mall มากกว่าครับ คือมีรถไฟใต้ดินอยู่ข้างล่าง มีด้านบนเป็น Shopping Mall ประมาณ 3 ชั้นแล้วมีสนามบินอยู่บนสุด


Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวฮอกไกโด #1: กว่าจะถึง Hakodate”