ต่อจากตอนที่แล้วนะครับ วันนั้นผมรีบออกแต่เช้ามืดเพราะต้องการจะไปต่อคิวรอซื้อตั๋วคอนเสิร์ต Persona ของน้องแท ก็ออกจากที่พักตอนตี 4:45 แล้วเรียก Taxi จากหน้า Seoul Station ไปที่ Olympic Hall (서울 올림픽 공원)

บน Taxi

ต้องบอกก่อนว่าตั๋วคอนเสิร์ตที่เกาหลีแต่ก่อนมันจองจากไทยได้แหละ (รอบแรกผมก็จองจากไทยไป) แต่หลังๆ มันเปลี่ยนให้ใช้บัตรเครดิตเกาหลีตัดเท่านั้น น้องที่มีก็กดไม่ได้เพราะว่าบัตรหมดเร็วมาก ทีนี้ก็จะมีเวบตั๋วผีที่มีคนเกาหลีซื้อบัตรแล้วมาปล่อยต่อไป ผมก็ติดต่อซื้อขายไป (โอนเงินให้น้องที่เกาหลีจัดการให้) แต่สุดท้ายก็แห้วตั๋วเพราะเขายกเลิกการขายแล้วคืนเงินแทน ที่สุดๆ คือผมโดนไปสองรอบด้วย T^T ก็เลยต้องมาเสี่ยงดวงรอตั๋วที่กันไว้ขายหน้างานแต่เช้ามืดเพราะได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างจากเพื่อนๆ ที่เคยมาต่อคิวว่า คิวแม่งโหดสัดข้ามคืนเลยทีเดียว (แต่มันต่อวงผู้ชายนะ) ซึ่งปกติวันหน้างานคอนเนี่ย จะมีคิวขายตั๋วกับคิวขายสินค้า merchandise แยกกันชัดเจน ถ้าเราอยากได้ทั้งสองอย่างก็ต้องบริหารเวลากันเองครับ

ตัดกลับมาที่โซล ผมมาถึง Olympic Hall ตอนตี 5:30 ค่า taxi โดนไป 22940 วอน จ่ายไป 23000 วอนแม่งไม่ทอน (มารู้ที่หลังว่าเศษๆ จะร้านไหนเขาก็ไม่ทอน) มองไปทางคิว merchandise ก็มีคนมาต่อคิวแล้ว ส่วนคิวซื้อตั๋วนี่กริบสัดๆ พอไปดูก็พบว่าผมได้คิวที่ 4 ส่วนคิวก่อนหน้าเอาของมาวางแล้วไปต่อคิว merchandise กันหมด (เรื่องปกติ)

ว่างสัดๆ ไอ้ที่รอเมื่อวานก็หายไปแล้ว

คิว merchandise

อันนี้คิวซื้อตั๋วคอน เกาอี้สีน้ำเงินนั่นของผมเอง ส่วนป้ายบอกเป็นภาษาเกา ตอนแรกไม่รู้จนมีคนจีนที่ต่อคิว merchandise เดินมาบอก
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยว Seoul-Persona 2017 #2: 12 ชั่วโมงแห่งการรอคอย” →