สะพานกล้องเที่ยวลาว #5: บ๊ายบายเวียงจันทน์

ต่อจากตอนที่แล้ว นะครับ วันนี้เป็นวันสุดท้ายของทริปลาวแล้ว ตื่นเช้ามาเจ๊ร่วมห้องคนนั้นก็ยังไม่กลับมา ผมกับเพื่อนเลยออกไปเดินเล่นเมืองเวียงจันทน์ยามเช้ากันก่อน

กาแฟร้านชื่อศิริสุขครับ อร่อยมากกกก บรรยากาศดี

ตัวเมืองเวียงจันทน์ช่วงที่เราไปอยู่และไปเดินวนๆ อยู่ตอนเช้านั้นให้บรรยากาศคล้ายๆ เชียงใหม่ครับ คือเป็นเมืองโบราณที่อยู่เนียนๆ กับส่วนที่เป็นเมืองท่องเที่ยวแบบเต็มสูบ เดินไปก็เจอวัดๆๆๆ เก่าๆ สักพักร้านกาแฟ ร้านอาหารต่างประเทศ ทำนองนี้

เดินออกมาทางถนนเสดถาทิลาด เจอฟูจิด้วย!!

บนถนนเสดถาทิลาดนี้มีวัดเก่าแก่ชื่อวัดองค์ตื้อมหาวิหาร ที่สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2109 อยู่ครับ เป็นวัดสำคัญของเมืองเวียงจันทน์เพราะพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาก็ยังต้องมาทำที่วัดนี้

Continue reading “สะพานกล้องเที่ยวลาว #5: บ๊ายบายเวียงจันทน์” →

Edge of Tomorrow

Edge of Tomorrow เป็นหนังที่สร้างจากนิยาย light novel ของญี่ปุ่น All You Need Is Kill แต่งโดย Hiroshi Sakurazaka ครับ

Edge of Tomorrow Poster

ในโลกอนาคตโลกถูกรุกรานโดยมนุษย์ต่างดาวนามมิมิกและยึดไปได้เกือบค่อนโลกแล้ว พระเอกของเราเป็นทหารหน่วยประชาสัมพันธ์ (นึกพันเอกวินไทย ทำนองนั้น) ที่จับพลัดจับผลูต้องมาออกแนวหน้าในการระดมพลทหารทั้งโลกจากอังกฤษไปบุกตีเหล่ามีมิกที่ชายฝั่งฝรั่งเศส (คุ้นๆ ไหม :p) แล้วเขาก็ตาย.. แล้วก็ฟื้นขึ้นมาใหม่ในวันก่อนหน้าจะบุก

ผมไม่เคยอ่าน All You Need Is Kill มาก่อน ตอนแรกก็คิดว่า ยี้ หนัง Tom Cruise อีกแล้วเหรอ แต่ได้ยินหลายๆ คนบอกว่า Edge สนุกมาก แปลงนิยายมาดีก็เลยไปดู ก็ปรากฏว่าหนังสนุกจริงๆ ครับ หนังไม่ได้เล่นมุขความทรมานจากความตายซ้ำๆ กันเท่าไหร่นัก (เพราะมันตายจนชิน) แต่กลับจับเอาความตายซ้ำๆ กันมาเล่นให้ตลกได้อย่างแนบเนียน – -” (และเราก็ขำไปกับมัน) หนังมีส่วนผสมของ scifi เบา+action+หนังตลก+หนังหายนะได้ลงตัวมากครับ ดูสนุกและลุ้นตลอดว่าพระเอกมันจะรอดไหม รอบนี้มันจะตายเพราะอะไรอีก

สรุป Edge of Tomorrow สำหรับผมสนุกมากๆ จนอยากอ่านนิยาย (และการ์ตูน) All You Need Is Kill เลย นักแสดงทั้ง Tom Cruise และ Emily Blunt ก็เล่นดีมากๆ ทั้งคู่ครับ เป็นหนังที่สนุกเกินคาดจนดูซ้ำได้เรื่อยๆ อีกเรื่องนึงเลย

สะพานกล้องเที่ยวลาว #4.3: พาเที่ยวเวียงจันทน์ยามค่ำคืน

ต่อจากตอนที่แล้วนะครับ จากสวนสาธารณะเจ้าอนุวงศ์ เราเดินข้ามมาหาอะไรกินฝั่งตรงข้าม เดินไปเจอร้านไก่ย่างส้มตำดูน่ากินดีแต่ราคาฟันสุดๆ ร้านอาหารหรูๆ ก็มีร้านญี่ปุ่น มีป้ายบอกด้วยว่า “พ่อครัวมาจากญี่ปุ่นนะเว้ยยย”

แพงสาดดดด

สุดท้ายเดินไปเจอร้านคนจีน ขายข้าวมันไก่ ข้าวหมูแดง ติ่มซำ ที่บอกว่าร้านคนจีนคือดูมีแต่คนหน้าจีนๆ มากินแล้วก็ร้านแนวๆ เดียวกันอยู่ติดๆ กันไม่ปนกับร้านอาหารลาวน่ะครับ รสชาติก็พอโอเค ติ่มซำงั้นๆ

กินเสร็จเพื่อน 2 คนก็ขอตัวกลับมานั่งจิบเบียร์ที่หน้า hostel ส่วนผมกับเพื่อนอีกคนออกมาเดินย่ำราตรีเมืองเวียงจันทร์กันครับ ก็เดินไปทางน้ำพุ แล้วก็เดินแถวๆ นั้นนั่นแหละ

ร้านอาหาร