พาไปกินไก่ทอดคาราเกะจานยักษ์ที่ Izakaya Chiba Cham

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ผมกับน้องใน office อีก 3 คน (หนึ่งในนั้นมีนักกินจุที่เพิ่งเป็นตัวแทนประเทศไทยไปแข่งที่เมกา) ไปกินไก่ทอดจานยักษ์ที่้ร้าน Chiba Cham Izakaya มาครับ

ร้านอยู่ในซอยสุขุมวิท 39 เดินประมาณ 500 เมตรซึ่งก็ลึกอยู่ ร้านเป็นร้านแนวๆ Izakaya คือเน้นดื่ม+กับแกล้มเป็นหลัก นอกจากไก่ทอดจานยักษ์แล้วก็มียากิโซบะจานยักษ์แล้วก็บุฟเฟ่เครื่องดื่ม+กับแกล้มหัวละ 800 เป็นของชูโรงด้วย (บุฟนี่บังคับมาขั้นต่ำ 4 คนนะครับ)


เมนู แนวมากๆ มีแต่ภาษาญี่ปุ่น


ผักกาดซอย+หมูครับ เขาไว้แก้เลี่ยนแต่จริงๆ ไอ้เวรนี่แหละตัวเลี่ยนเลย

รอสักพักเครื่องดื่มก็มาก่อนเลย ราคาจะมีเป็น 1 แก้ว ประมาณ 100 บาทกับแบบเหยือก (ได้ 3 แก้ว) ประมาณ 200 – 3xx บาทแล้วแต่เครื่องดื่มครับ ถ้าไปกันหลายคนก็จัดเหยือกไปเถอะ จะเอาเบียร์ก็มีเป็นหลอดเหมือนกันนะ


เมลอนโซดา อร่อยดี


เหล้าบ๊วยดองเยลลี่อะไรสักอย่าง มีเยลลี่เยอะมากกกก

จริงๆ พวกเราสั่งเหล้าอะไรสักอย่างมาด้วย แต่รสชาติมันแย่มากเลยไม่ได้ถ่ายมา ส่วนไก่นี่จะมีจานเล็กร้อยกว่าบาท จานใหญ่ 15 ชิ้นสองร้อยกว่าๆ และ จานยักษ์ 399 40 ชิ้นครับ นั่งจิบเครื่องดื่มไปสักพักมันก็มาเป็นเรือเลยยย


!!!! ใหญ่มากกกกกกกกกกกก


รูปอาจจะไม่สื่อเท่าไหร่ แต่มันเยอะจริงๆ เฮ้ยยยยยย

ไก่เป็นไก่คาราเกะ ชิ้นประมาณเกือบๆ จะกำปั้นครับ รสดี อร่อยโดยไม่ต้องมีน้ำจิ้มอะไรเลย ส่วนตัวผมว่าไม่เลี่ยนเท่าไหร่นะ ค่อยๆ กินไปก็ได้ ร้านมีซอสคิโคแมนกับซอสพริกศรีราชาไว้ให้ซึ่งผมก็เลือกจิ้มกับศรีราชาหลังผ่านไป 5 ชิ้นได้มั้ง


ที่โหดกว่าคือข้างใต้แม่งเป็นยากิโซบะทอด – -”

ผมกินไปประมาณ 10 ชิ้นได้ครับ น้องคนที่เป็นนักกินจุซัดไปเกิน 15 แน่ๆ ส่วนคนอื่นๆ ไม่รู้แฮะ กินเสร็จก็นั่งเม้ากันแล้วก็สั่งฟาเฟ่มาล้างปาก รสชาติครึมก็โอครับ แต่น้ำเชื่อมมันลงไปก้นถ้วยหมดแล้วมันหวานและเปรี๊ยวมากกกกก – -”

สรุปร้านนี้ผมไปซ้ำแน่ๆ ครับ เห็นโต๊ะข้างๆ ไปกัน 4 คนแล้วจัดยากิโซบะจานยักษ์ก็น่าสนใจอยู่ หรือจะบุฟมึนเมาหัวละ 800 ก็น่าลอง เสียอย่างเดียวคือร้านมันไปลำบากหน่อยแค่นั้นเอง ส่วนไก่ก็อร่อยดีครับ ถ้ารวมเพื่อนได้เยอะๆ ก็แนะนำให้ไปลองกัน

The Wind Rises

The Wind Rises เป็นหนังอนิเมชันที่ผมไม่คิดว่าจะได้ดูในโรงในไทย แต่สุดท้ายก็ได้ดูจนได้ มันเป็นหนังที่น่าสนใจเพราะว่ามันเป็นหนังเรื่องสุดท้าย (รอบที่เท่าไหร่แล้วหว่า) ของปู่ Hayao Miyazaki แห่งสตูดิโอ Ghibli

หนังเรื่องนี้มาแปลกเพราะเป็นหนังชีวประวัติของ Jiro Horikoshi ผู้ออกแบบเครื่องบินซีโร่ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองครับ เรื่องราวจะเล่าถึงความพยายามในการพัฒนาประเทศ “ในช่วงก่อนและระหว่างสงคราม” เป็นหลัก

สวยงามแต่ไม่อิ่มเอม (เพราะเนื้อเรื่องมันอ่ะนะ) เนิบช้า ภาพสวยมากก เรื่อยๆ เอื่อยๆ ไม่มีจุด climax ใดๆ เลยแต่ไม่น่าเบื่อ (ตามสไตล์ Ghibli) มีประเด็นทางจริยธรรมให้ขบคิดตาม คือนิยามของหนังเรื่องนี้ครับ อ้อ หนังเรื่องนี้มีฉาก love scene ด้วยนะ :p

กว่า 80% ของเรื่องแสดงให้เห็นถึงสภาพสังคมและความพยายามในการพัฒนาประเทศญี่ปุ่นที่ในช่วงก่อนและเริ่มต้นสงครามที่ซึ่งเป็นช่วงที่เราไม่รู้กันว่าเป็นอย่างไร ส่วนประเด็นทางจริยธรรมตัวหนังก็ไม่ได้ชี้นำเราสักเท่าไหร่นักแต่เล่าเรื่องเป็นปลายเปิดให้คนดูตีความกันเองซึ่งก็ทำให้หนังเรื่องนี้ถูกโจมตีจากทั้งฝ่ายขวาและฝ่ายซ้ายในญี่ปุ่นเลยทีเดียว

สรุป The Wind Rises คืองานสั่งลาที่สมศักดิ์ศรีของปู่ Hayao Miyazaki ครับ ควรไปดูอย่างยิ่ง

สะพายกล้องเที่ยวเชียงคาน #1: สวัสดีเชียงคาน

เห็นชื่อ entry ใหม่แต่จริงๆ เป็นภาคต่อกับทริปลาวคือกลับจากลาวปุ๊บเราก็บึ่งไปเชียงคานเลย มีรับเพื่อนในตัวเมืองเลยเพิ่มอีกคนนึงอยู่แป๊บนึง

>

เราไปถึงก็ค่ำแล้วครับ เดินหาที่พักก็เต็มไปหมดที่จอดรถยังไม่มีเลยครับเพราะมันยังอยู่ในช่วงหยุดยาว สุดท้ายไปได้ที่นี่ เป็นคล้ายๆ โฮมสเตย์ ราคาถือว่าแรงเลยล่ะ Wifi ก็ไม่ถึง (คือมี แต่ไม่ถึงห้อง), จักรยานก็ต้องเช่าเอา แต่ห้องสะอาดมากๆ ก็เลยตัดสินใจเอาที่นี่แหละ ขี้เกียจเดินหาที่อื่นแล้ว

พักผ่อนกันสักครู่แล้วก็ออกมาเดินเล่นถนนคนเดินเชียงคานยามค่ำคืนกัน คนเพียบเลยครับ

สองข้างทางก็มีทั้งร้านขายของทำมือเก๋ๆ, ขายเสื้อ, ขายโปสการ์ด, ขาย magnet, บ้านเก่าเอามาดัดแปลงเป็นโรงแรม (ติดป้ายว่าเต็มเกือบทุกแห่ง) แบบที่เราเห็นได้ทั่วไปตามถนนคนเดินที่คนกรุงเทพแห่กันไป (กูก็ด้วย)


ร้านที่ซ่อนอยู่ตามตรอกซอกซอยก็เยอะครับ เช่นร้านนี้
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวเชียงคาน #1: สวัสดีเชียงคาน”