สะพายกล้องเที่ยวเชียงคาน #2: บ๊ายบายเชียงคาน

ในที่สุดก็มาถึงตอนสุดท้าย (ซะที) ของทริปลาว-เชียงคานที่ผมไปมาตั้งแต่เดือนธันวาปีที่แล้วครับ หลังจากคืนก่อนหน้าพวกเราเที่ยวถนนคนเดินเชียงคานกันจนเหนื่อย(และเมา) ตอนเช้าผมก็รีบตื่นมาเดินถ่ายรูปเชียงคานยามเช้าครับ อากาศดีมากๆ หมอกลงแม่น้ำโขงจนมองไม่เห็นอะไรเลย

บรรยากาศยามเช้า คนน้อยมากๆ

โฮฮฮฮ เดินคนเดียว

จริงๆ มีเพื่อนเดินออกมาก่อนคนนึง มันบอกว่าออกมาแล้วโทรหาด้วยนะ แต่ดันโทรหาไม่ติดซะงั้น เลยรีบเดินตามมันไป แต่หามันไม่เจอ – -” ผมก็เดินตามมันไป ดูบรรยากาศสวยๆ ไป

เหมียว

เดียวดาย

เดินๆ ไปสักพักก็หาอะไรกินเติมพลังก่อนครับ ร้านรวงต่างๆ เพิ่งเปิด คนยังน้อยอยู่ ส่วนอาหารก็งั้นๆ แหละนะ ผมว่า

Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวเชียงคาน #2: บ๊ายบายเชียงคาน” →

เห็นชื่อ entry ใหม่แต่จริงๆ เป็นภาคต่อกับทริปลาวคือกลับจากลาวปุ๊บเราก็บึ่งไปเชียงคานเลย มีรับเพื่อนในตัวเมืองเลยเพิ่มอีกคนนึงอยู่แป๊บนึง

>

เราไปถึงก็ค่ำแล้วครับ เดินหาที่พักก็เต็มไปหมดที่จอดรถยังไม่มีเลยครับเพราะมันยังอยู่ในช่วงหยุดยาว สุดท้ายไปได้ที่นี่ เป็นคล้ายๆ โฮมสเตย์ ราคาถือว่าแรงเลยล่ะ Wifi ก็ไม่ถึง (คือมี แต่ไม่ถึงห้อง), จักรยานก็ต้องเช่าเอา แต่ห้องสะอาดมากๆ ก็เลยตัดสินใจเอาที่นี่แหละ ขี้เกียจเดินหาที่อื่นแล้ว

พักผ่อนกันสักครู่แล้วก็ออกมาเดินเล่นถนนคนเดินเชียงคานยามค่ำคืนกัน คนเพียบเลยครับ

สองข้างทางก็มีทั้งร้านขายของทำมือเก๋ๆ, ขายเสื้อ, ขายโปสการ์ด, ขาย magnet, บ้านเก่าเอามาดัดแปลงเป็นโรงแรม (ติดป้ายว่าเต็มเกือบทุกแห่ง) แบบที่เราเห็นได้ทั่วไปตามถนนคนเดินที่คนกรุงเทพแห่กันไป (กูก็ด้วย)

ร้านที่ซ่อนอยู่ตามตรอกซอกซอยก็เยอะครับ เช่นร้านนี้
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวเชียงคาน #1: สวัสดีเชียงคาน” →