The Lincoln Lawyer & The Brass Verdict

ทั้ง The Lincoln Lawyer และ The Brass Verdict เป็นนิยายสืบสวนสอบสวนที่แต่งโดย Michael Connelly นักเขียนนิยายสืบสวนชื่อดังชาวอเมริกัน จุดที่แปลกของนิยายเรื่องนี้คือพระเอกของเรานั้นเป็น “ทนายจำเลย” ไม่ใช่ตำรวจ นักสืบ หรือนักข่าวแบบเรื่องอื่นๆ แต่อย่างใด

The Lincoln Lawyer [Spoil]:

The Lincoln Lawyer เล่าถึงเรื่องราวของ Mickey Haller ทนายจำเลยฝีมือดีค่าตัวสูง ที่ช่วยลูกความให้หลุดจากคดีหรือประณีประนอมจนเหลือโทษเบาสุดเสียนับไม่ถ้วน จุดเด่นของเขาคือเขาไม่มี office เป็นเรื่องเป็นราว แต่จะนั่งทำงานบนรถ Lincoln ที่จะขับวนไปวนมาหาลูกค้าแต่ละรายของเขา วันหนึ่งเขารับคดีว่าความให้ลูกเศรษฐีที่เหมือนจะหมูๆ แต่กลายเป็นว่ามันดันเกี่ยวพันอะไรบางอย่างกับลูกความคนก่อนที่พร่ำบอกแต่ว่าตัวเองไม่ผิดๆ ครับ

เรื่องนี้เป็นภาคเปิดตัวของตัวเอกอย่าง Haller (นิยายของ Michael Connelly มีหลาย series โดยเกือบทุกเรื่องจะเกิดใน LA หมด เกือบทุกตัวละครจะอยู่ในจักรวาลเดียวกันหมด) เรื่องนี้แปลกตรงที่ว่าให้พระเอกเป็นทนายจำเลยซึ่งผมไม่เคยอ่านมาก่อน เราจะได้เห็นการสืบสวนหาความจริงในแง่มุมการทำงานของทนายบ้างครับ จุดสนุกอีกอย่างคือการต่อสู้กันในศาลซึ่ง Series นี้มีให้อ่านอย่างเต็มอิ่ม เราจะได้เห็นการชิงไหวชิงพริบทั้งจากฝ่ายอัยการและทนายจำเลยซึ่ง Michael Connelly ถ่ายทอดออกมาได้สนุกมาก แถมยังได้เกร็ดความรู้เรื่องกระบวนการยุติธรรมของศาลอเมริกาด้วยครับ โดยเฉพาะมุกที่พระเอกเรางัดเอามาใช้ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องการหาข้อผิดพลาดหรือกระบวนการทำงานอันไม่ชอบของเจ้าหน้าที่ในการทำคดีเพื่อโน้มน้าวลูกขุนตามคติที่ว่า “ถ้าตำรวจ/อัยการใช้วิธีตุกติก แสดงว่าทุกข้อกล่าวหานั่นคือการตุกติก”

จุดสนุกอีกอย่าง (Spoil แน่ๆ) คือเราจะรู้ตั้งแต่กลางเรื่องล่ะว่าใครเป็นผู้ร้ายแน่ๆ แต่เนื่องด้วยพระเอกเราไม่ใช่ตำรวจ เราจึงต้องลุ้นว่าพระเอกจะทำยังไงให้คนร้ายได้รับการดำเนินคดีแต่ตัวเขาก็ยังชนะคดีนี้อยู่ ซึ่งจุดนี้เขียนออกมาได้สนุกมากๆ ชนิดเดาไม่ออกเลยครับ

นิยายเรื่องนี้ได้รับการทำเป็นหนังด้วยซึ่งผมดูแล้วก็สนุกดี แต่ในนิยายสนุกกว่าเยอะ

The Brass Verdict:

The Brass Verdict เป็นภาคต่อของเรื่องข้างบนเล่าถึง Haller ที่หยุดพักการว่าความไป 1 ปีเต็มๆ เพื่อรักษาตัวจากการบาดเจ็บจากตอนท้ายๆ เรื่อง The Lincoln Lawyer แต่จู่ๆ เขาก็บุญหล่นทับได้คดีมาทำเพียบเพราะเพื่อนของเขาที่เป็นทนายจำเลยเช่นกันถูกฆาตกรรมปริศนา แต่ได้ลงชื่อเขาเป็นทนายสำรองไว้ เขาจึงต้องรีบมาดูแลทุกคดีที่เพิ่งได้มาพร้อมๆ กับสืบหาว่าทำไมเพื่อนเขาถึงได้ถูกฆาตกรรมครับ

ภาคนี้สนุกลดลงหน่อยนึงเพราะเราไม่รู้ตัวผู้ร้าย เลยไม่ได้ลุ้นแบบภาคแรก แต่ก็ได้ความสนุกแบบเดิมๆ ของนิยายสืบสวนมาแทนครับ คนเขียนยังคงวางโครงเรื่องระหว่างการสืบสวน การว่าความในศาลที่สุดมันและลูกล่อลูกชนที่หลอกให้เราเขวได้เป็นอย่างดี ภาคนี้จุดสนุกจะไม่ใช่ระหว่างทนายจำเลยกับอัยการแล้ว แต่กลับเป็นการชิงเหลี่ยมกันระหว่างทนายจำเลยกับตัวจำเลยเอง และ Haller กับ Harry Bosch ตัวเอกอีกคนของ Michael Connelly

สรุปแล้วภาคนี้แม้จะลุ้นเท่าภาคแรกไม่ได้ แต่ก็นับเป็นนิยายที่สนุกระดับต้นๆ ของ Michael Connelly ที่เคยอ่านมาเลยครับ มีครบทุกองค์ประกอบของนิยายสืบสวนชั้นดี ตอนเฉลยก็ทำได้เจ๋งให้เราคิดตามแล้วร้องอ๋อกันเลยทีเดียว

Mac Pro vs Air?

วันก่อนอ่านหน้า รวมคำถามที่ถามบ่อย ของเวบ MacThai เลยเจอคำถาม-คำตอบอันนี้


จับภาพไว้วันที่ 25/05/2556

คำถามก็โอเค (มั้ง) คำอธิบายแต่ละตัวก็โอเค แต่ไอ้ตัวสรุปว่า “เน้นเบาไป Air เน้นคุ้มค่าไป Pro เน้นไฮโซไป Retina” ผมว่าตรง Pro มันไม่ใช่นะเฮ้ย (จริงๆ แปลกตั้งแต่ถาม Mac Pro vs Air ล่ะ)

คือ Mac Pro เนี่ย ตามนิยามจาก wikipedia มันคือ “an Intel Xeon-based workstation computer manufactured by Apple Inc” ซึ่งแปลตรงๆ ตัวมันก็คือ Workstation จากบริษัท Apple


Continue reading “Mac Pro vs Air?”

สวัสดีดอนเมือง

ผมไม่ได้ไปสนามบินดอนเมืองนานมาแล้ว ครั้งสุดท้ายก็เมื่อ 8 – 9 ปีที่แล้วที่ไปส่งเพื่อนไปเรียนต่อต่างประเทศ จนกระทั่งสุวรรณภูมิเปิด ดอนเมืองปิด ดองเมืองเปิดอีกครั้ง airasia ย้ายมาดอนเมืองก็ไม่ได้มีอะไรให้ไปใช้สนามบินดอนเมืองเลย เพิ่งมามีโอกาสได้ไปใช้บริการเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมาเพราะจะนั่งนกแอร์ไปร้อยเอ็ดเพื่อไปงานแต่งงานเพื่อนครับ

แม้ผมจะจำไม่ได้ว่าดอนเมืองข้างในเป็นยังไง แต่เข้ามาแล้วก็รู้สึกว่ามันเก่าๆ ตามแบบสถานีขนส่งสมัยโบราณ เพื่อนที่นั่งเครื่องบินไปทำงานในประเทศบ่อยๆ ที่ดอนเมืองบอกว่าตั้งแต่มี airasia มาก็ดีขึ้นเยอะ ซึ่งอันนี้ผมเองก็ไม่รู้จะเปรียบเทียบยังไงเหมือนกัน


ร้านอาหาร เพื่อนที่มาดอนเมืองบ่อยๆ บอกว่า “ไม่อร่อย”


Airasia ยังคงวุ่นวายที่สุด คนเยอะที่สุด ยิ่งวันที่ไปทัวร์จีนลงนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย


นกแอร์คนก็พอประมาณ แต่ยังเทียบไม่ได้กับ Airasia
Continue reading “สวัสดีดอนเมือง”