[STATION X 0] Page 0

Station X 0 (อ่านว่า Station Young) เป็น Season ที่สามของโปรเจค SM Station ที่เปิดโอกาสให้ศิลปินในค่ายตัวเองได้มีโอกาสปล่อยของรวมถึงร่วมงานกับศิลปินอื่นๆ นอกค่ายทั้งในและนอกเกาหลี ซึ่ง Season ที่สามนี้ก็เลือกที่จะเปิดตัวแบบจัดเต็มด้วยเพลง Page 0 ร้องโดย น้องแทและวง MeloMance (ค่าย Heaven Company) ครับ

ตัวเพลงไม่ต้องห่วง เสียงของ Kim Min-seok (นักร้องนำ) เพราะมาก เสียงน้องแทก็ดีงามไม่แพ้กัน เสียงทั้งคู่เข้ากันดีมาก เป็นเพลงที่ฟังซ้ำได้เรื่อยๆ เลยครับ ชอบมาก \ w / (ยกเว้นท่อนฮุคภาษาอังกฤษที่ฟังไม่เข้าใจว่าทั้งคู่ร้องอะไร – ฮาาา)

ที่น่าสนใจคือตัว MV ที่แสดงการ support LGBT ชัดเจน อันนับว่าเป็นการเคลื่อนไหวที่น่าสนใจจากค่ายยักษ์ระดับ SM ครับ

Taeyeon: Something New + Stay

ภายในสองอาทิตย์ติดๆ กัน น้องแทแห่งวง Girls’ Generation ปล่อยเพลงออกมาให้เราฟังทั้งภาษาเกาหลีและญี่ปุ่นไล่ๆ
กันสองเพลงเลย

เริ่มที่เพลงแรก Somethine New เพลงไตเติ้ลแทรคของ EP ที่ 4 ของเธอครับ


Continue reading “Taeyeon: Something New + Stay”

สะพายกล้องเที่ยว Seoul-Persona 2017 #2: 12 ชั่วโมงแห่งการรอคอย

ต่อจากตอนที่แล้วนะครับ วันนั้นผมรีบออกแต่เช้ามืดเพราะต้องการจะไปต่อคิวรอซื้อตั๋วคอนเสิร์ต Persona ของน้องแท ก็ออกจากที่พักตอนตี 4:45 แล้วเรียก Taxi จากหน้า Seoul Station ไปที่ Olympic Hall (서울 올림픽 공원)


บน Taxi

ต้องบอกก่อนว่าตั๋วคอนเสิร์ตที่เกาหลีแต่ก่อนมันจองจากไทยได้แหละ (รอบแรกผมก็จองจากไทยไป) แต่หลังๆ มันเปลี่ยนให้ใช้บัตรเครดิตเกาหลีตัดเท่านั้น น้องที่มีก็กดไม่ได้เพราะว่าบัตรหมดเร็วมาก ทีนี้ก็จะมีเวบตั๋วผีที่มีคนเกาหลีซื้อบัตรแล้วมาปล่อยต่อไป ผมก็ติดต่อซื้อขายไป (โอนเงินให้น้องที่เกาหลีจัดการให้) แต่สุดท้ายก็แห้วตั๋วเพราะเขายกเลิกการขายแล้วคืนเงินแทน ที่สุดๆ คือผมโดนไปสองรอบด้วย T^T ก็เลยต้องมาเสี่ยงดวงรอตั๋วที่กันไว้ขายหน้างานแต่เช้ามืดเพราะได้ยินเสียงลือเสียงเล่าอ้างจากเพื่อนๆ ที่เคยมาต่อคิวว่า คิวแม่งโหดสัดข้ามคืนเลยทีเดียว (แต่มันต่อวงผู้ชายนะ) ซึ่งปกติวันหน้างานคอนเนี่ย จะมีคิวขายตั๋วกับคิวขายสินค้า merchandise แยกกันชัดเจน ถ้าเราอยากได้ทั้งสองอย่างก็ต้องบริหารเวลากันเองครับ

ตัดกลับมาที่โซล ผมมาถึง Olympic Hall ตอนตี 5:30 ค่า taxi โดนไป 22940 วอน จ่ายไป 23000 วอนแม่งไม่ทอน (มารู้ที่หลังว่าเศษๆ จะร้านไหนเขาก็ไม่ทอน) มองไปทางคิว merchandise ก็มีคนมาต่อคิวแล้ว ส่วนคิวซื้อตั๋วนี่กริบสัดๆ พอไปดูก็พบว่าผมได้คิวที่ 4 ส่วนคิวก่อนหน้าเอาของมาวางแล้วไปต่อคิว merchandise กันหมด (เรื่องปกติ)


ว่างสัดๆ ไอ้ที่รอเมื่อวานก็หายไปแล้ว


คิว merchandise


อันนี้คิวซื้อตั๋วคอน เกาอี้สีน้ำเงินนั่นของผมเอง ส่วนป้ายบอกเป็นภาษาเกา ตอนแรกไม่รู้จนมีคนจีนที่ต่อคิว merchandise เดินมาบอก
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยว Seoul-Persona 2017 #2: 12 ชั่วโมงแห่งการรอคอย”