ต่อจากตอนที่แล้ว นะครับ (ไม่มีชื่อตอนเพราะไปหลายที่มาก)

หลังจากนั่งชิวๆ ที่ Dutch Square สักพัก ผมก็เดินไป โบสถ์เซนต์ปอล ต่อ ตัวโบสถ์ตั้งอยู่บนเนินเขาเซนต์ปอลที่อยู่หลัง Dutch Square นี่เองครับ โดยเดินไปตามทางที่เห็นคนเขาเดินกันไปเป็นแถวๆ น่ะครับ ทั้งทัวร์ทั้ง backpack เดินไปทางเดียวกันหมด จริงๆ ตัวโบสถ์นี่ขึ้นได้หลายทางนะครับ แต่วันแรกผมใช้ GPRS แล้วงงว่าไปทางไหน (คือเห็นว่ามันอยู่ไหนแต่ไม่รู้ว่าขึ้นตรงไหน) สุดท้ายก็เลยลองเดินไปเรื่อยๆ ผ่านพิพิธภัณฑ์พรรคอัมโน, พิพิธภัณฑ์ศาสนาอิสลามจนไปถึงป้อมประตูซานติเอโก ก็เดินเข้าป้อมแล้วขึ้นบันไดขึ้นเขาไปเลยครับ

ป้อมประตูหน้าตาแบบนี้

ภาพจากมุมล่างของ “ทางลง” ที่ไปโผล่ข้างๆ พิพิธภัณฑ์อิสลามครับ

เดินไปเรื่อยๆ ไม่เหนื่อยมากเพราะลมแรงและวิวสวย ตัวโบสถ์สร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1521 โดยพวกโปรตุเกส แต่โบสถ์พังเกือบหมดแล้ว ในตัวโบสถ์มีหลุมศพชั่วคราวของนักบุญ Francis Xavier ผู้เผยแผ่ศาสนาคริสต์ให้ได้รับการนับถือในเอเซียตะวันออก ส่วนด้านหน้าก็มีอนุสาวรีย์ของท่านตั้งอยู่ เป็นจุดเด่นของโบสถ์

หอระฆังนี่น่าจะสร้างใหม่นะ

มีเกร็ดนิดนึงว่าตอนสันตะปาปาจะประกาศให้ท่านเป็นนักบุญนั้น ได้รับสั่งให้ตัดมือขวาจากศพของท่านที่ไม่เน่าเปื่อยจากเมืองกัวไปยังกรุงโรม ซึ่งมือขวาของท่านก็เลือดพุ่งไปตลอดทางจนถึงโรมเลยครับ ส่วนรูปสลักของท่านหลังสร้างเสร็จก็เกิดเหตุการณ์ต้นไม้ใหญ่ล้มทับเอามือขวาของรูปสลักหักไปเหมือนศพของท่านจริงๆ

คำแนะนำ ควรมี CP-L และมาตอนหลังเที่ยงครับ แสงจะสวยมากๆ คนต่อคิวเยอะอยู่
Continue reading “มะละกาเที่ยวเอง #1.2” →

ผมไปเมืองมะละกากับ KL มาตั้งแต่เดือนมีนาคมครับ เหตุผลที่ไปก็เพราะว่ามีแต่คนบอกว่าเมือง มะละกา สวยดี ไม่ไปถือว่าไม่ถึงมาเลเซียก็เลยจัดโปรหางแดงไป

ผมออกเดินทางตอนเช้าของวันที่ 6 มีนาคม ที่สนามบินดอนเมือง ถือเป็นการบินต่างประเทศจากดอนเมืองครั้งที่ 2 ของผม (ครั้งแรกเด็กมากจนจำได้แค่ว่าเคยไป)

ตอนที่ผมไปนี่ดอนเมืองดีขึ้นกว่าตอนผมบินไปร้อยเอ็ดมากๆ ครับ ร้านค้าเยอะขึ้นมาก คนก็เยอะ มีคนจีนที่อ่านภาษาอังกฤษไม่ออกเดินถามทางว่า gate อยู่ไหน ส่วน gate จะเป็นห้องใหญ่ๆ ที่มีประตูปิด ถ้ายังไม่ถึงเวลาก็ไม่เปิดประตูแล้วข้างนอกก็ดันไม่มีเก้าอี้ ก็เลยเห็นคนนั่งๆ นอนๆ รอแม่งหน้าประตูนั่นแหละ

สภาพอีกด้านอนาถกว่านี้เยอะครับ

ใน Gate นั่งแป๊บๆ ก็ได้ขึ้นเครื่องล่ะ

วันที่ผมไปเครื่องถึงก่อนเวลาตั้ง 5 นาที แต่สุดท้ายก็ไปช้าที่ ตม มาเลย์เพราะคนเยอะมากกก คนมาเลย์ก็ยังมาเข้าคิวรวมกับคนต่างชาติทั้งๆ ที่ช่องเฉพาะคนมาเลย์โล่งสุดๆ -*- ผมออกมาได้ก็แวะซื้อ sim ของ Digi ที่อยู่ติดๆ กับที่รับกระเป๋าครับ จริงๆ ร้านขาย sim อยู่ตรงนี้หมดแต่มีแต่ Digi ที่มีแต่คนซื้อเยอะสุด โดยเลือกซื้อโปร 1 อาทิตย์ 260 บาท เนตจำไม่ได้ว่าเท่าไหร่ (500 mb มั้ง) ซึ่งไอ้โปรนี้วันแรกๆ ก็แรงดีอยู่แต่มันสร้างความฉิบหายให้ผมในวันหลังมาก -*-

เดินออกก็พบว่า LCCT นี่เจริญขึ้นเยอะครับ ร้านค้าเยอะขึ้นและอยู่เป็นสัดเป็นส่วนขึ้น ไม่เหมือนแต่ก่อนที่บขสบ้านเราชัดๆ เดินออกมาก็ลากกระเป๋าไปซื้อตั๋วรถไปมะละกาก่อนเลยครับ

ตั๋วรถจาก LCCT ไปมะละกามีอยู่เจ้าเดียวคือ Transnasional ที่ขายตั๋วไปมะละกาจะอยู่ใน gate ฝั่ง Domestic ที่จะมียามบอกไม่ให้เราเข้าไป ให้เราบอกว่าจะซื้อตั๋วไปมะละกาเขาถึงจะให้เราเข้าไป ด้านในมีหลายเจ้ามากแต่มี Transnasional อยู่บู๊ทเดียว วันนึงมีอยู่หลายรอบครับ ของมะละกาจะไปถึงแค่ Meleka Sentral ซึ่งเป็นท่ารถใหญ่ที่นั่น ผมซื้อตั๋วรอบ 11.30 AM ราคา 24.3 rm แล้วก็ออกไปรอรถ

สภาพภายในรถครับ fix ที่นั่งเลย (กำหนดโดยคนขับ -*-)

ระหว่างรอก็เจอคนไทยเดินมารอรถแต่ว่าหาที่ซื้อตั๋วไม่เจอ ผมก็เลยแนะนำไปว่าหาซื้อได้ที่ไหน+แนะนำเรื่อง KL ไป (พวกเขาค้างมะละกาแค่ 1 คืน) คุยกันไปมาก็เลยรู้ว่าวันกลับพวกเรากลับ flight เดียวกัน สุดท้ายผมก็ได้เพื่อนเดินทางไปมะละกาด้วยอีก 2 คนครับ (แต่โดนจับนั่งแยกกันนะ) พอ 11.30 am รถก็ออกเวลาตรงเป๊ะ รถใช้เวลา 2 ชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึง Melaka Sentral

Melaka Sentral นี่เป็นท่ารถหลักของเมืองมะละกาครับ จากที่นี่จะไป KL หรือเมืองอื่นๆ ก็ได้ ไปสิงคโปร์ยังได้เลย ส่วนท่ารถเมล์เข้าเมืองจะอยู่อีกอาคารที่อยู่ใกล้ๆ กัน พวกเราก็ไปรอรถเมล์สาย 17 เพื่อเข้าตัวเมืองมะละกา

ที่น่าสนใจคือรถคันนี้ “ทอนตังค์” ครับ ปกติรถเมล์มาเลย์จะไม่ทอนตังค์นะ สงสัยนักท่องเที่ยวเยอะ

เพื่อนร่วมทางเต็มคันรถเลยครับ รถแน่นมากกก รถใช้เวลาประมาณ 10 นาที (มีจอดซื้อของร้านสะดวกซื้อด้วยนะ) ก็มาถึง Red Square ซึ่งอยู่ติดกับแม่น้ำมะละกาเลยครับ ตรงนี้เป็น landmark (ไม่เกี่ยวกับเกมเศรษฐี) หลักในแผนที่เลยครับ คือจะไปไหนตั้งต้นจากตรงนี้ง่ายสุดเพราะมันเด่นสุดนั่นเอง

Red Square ครับ
Continue reading “มะละกาเที่ยวเอง #1: สวัสดีมะละกา” →