สะพายกล้องนั่งรถไฟฟ้าสายสีทอง

รถไฟฟ้าสายสีทอง (ชื่อเต็มคือ โครงการระบบขนส่งมวลชนขนาดรอง สายสีทอง) เป็นระบบขนส่งมวลชนแบบ People mover (ระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติ – นับเป็นโมโนเรลไหมหว่า) ที่เชื่อมต่อการเดินทางระหว่างถนนเจริญนครกับห้าง ICONSIAM สายสั้นๆ นี้เป็นการร่วมทุนระหว่างกรุงเทพกับบริษัทกรุงเทพธนาคมและ BTSC (ผู้บริหารรถไฟฟ้า BTS นั่นเอง)

ผมไปลองนั่งรถไฟสายสีนี้มาอาทิตย์ก่อนครับ จริงๆ คือไปเที่ยวห้าง ICONSIAM หลังจากไม่ได้ไปมาปีกว่า ขาไปก็นั่งเรือจากสะพานตากสินไปตามปกติ แต่ขากลับลองนั่งรถไฟฟ้ากลับดูเพราะเห็นว่าเปิดตั้งแต่ต้นปีนี้แล้ว ตัวสถานีจะอยู่ฝั่งด้านหลังห้างซึ่งคือฝั่งถนนนะครับ มีทางเชื่อมที่ชั้น M (ส่วนด้านหน้าห้างคือด้านที่หันหน้าไปหาแม่น้ำเจ้าพระยาครับ ตามคติการสร้างบ้านโบราณ)

สถานีอยู่ติดกับห้างเลย มีทางเดินเข้าออกห้างแบบไม่ต้องลงมาข้างล่างเลยครับ

เพราะว่า BTS เป็นคนเดินระบบเลยใช้ตั๋วกับบัตร Rabbit เข้าได้ครับ ตอนนี้มีรถไฟวิ่งไปกลับอยู่ขบวนเดียว 3 สถานีก็รอนานหน่อย สถานียังเปิดแค่ชานชาลาเดียวด้วย (รถวิ่งไปวิ่งกลับอยู่ทางเดียวนี่แหละ)


Kodak Pro Image 100
Continue reading “สะพายกล้องนั่งรถไฟฟ้าสายสีทอง”

เพราะตื่นสาย

หนึ่งในนิสัยที่ติดมาจากการ Work From Home มาเกือบสองปีคือการตื่นสาย คือจริงๆ ผมก็ไปทำงานสายอยู่แล้วแหละ แต่ไม่ได้สายระดับตอนนี้

ที่ผ่านมาก็ไม่รู้สึกรู้ร้อนรู้หนาวอะไรกับการเริ่มต้นวันใหม่สายกว่าปกติเพราะว่ามีเวลาได้ออกกำลังกายมากขึ้น ได้นอนมากขึ้นก็ดีนิ จนกระทั่งช่วงนี้ที่ต้องไปหาหมอบ่อย อาทิตย์ที่แล้วหมอนัดไว้ว่าอย่ามาหลัง 11 โมงผมก็เลยไปถึงประมาณ 10 โมง (วันนั้นตื่นเช้าแล้ว สาบานได้) ปรากฏว่าคนไข้ก่อนหน้าตรวจเสร็จตั้งแต่ 9 โมง – -” หมอก็เลยต้องรอผมอยู่คนเดียวชั่วโมงกว่าๆ แถมตอนบ่ายแกต้องไปคุมสอบอีกก็เลยทำให้ทุกอย่างฉุกละหุกไปหมด

ส่วนวันนี้นัดหมออีกที จริงๆ ไม่ได้เข้มเรื่องเวลามากผมก็เลยไปถึง 11 โมงแล้วกลายเป็นกว่าจะตรวจทุกอย่างกว่าจะคุยกับหมอเสร็จล่อไปเกือบบ่าย 2 ไม่ได้กินข้าวด้วยเพราะไม่รู้ว่าผลเลือดจะออกเมื่อไหร่ – -” กลายเป็นกว่าจะเสร็จเรื่องก็ล่อไป 3/4 วันแล้ว

วันนี้เลยคิดได้ว่าเออเพราะการตื่นสายของตัวเองนี่แหละ ทำให้กว่าจะเริ่มโน่นเริ่มนี่ก็ไปค่อนวันแล้ว แล้วก็กลายเป็นนอนดึกวนลูปไปอีก

ก็ไม่รู้จะแก้ได้รึเปล่านะ


รูปประกอบไม่เกี่ยวกับเนื้อหาแต่อย่างใด

Bangkok Snapshot: Re-Open Chinatown 2021

ต่อจากตอนที่แล้ว (นับตอนนี้ด้วยก็ได้) ผมอาศัยโอกาสที่กรุงเทพเปิดเมืองด้วยโมเดล “กรุงเทพแซนด์บอกซ์” (ซึ่งตามความหมายของนายกคือปราสาททราย) ไปลองฟิล์ม Kodak Vision 3 500T [5219] (ซื้อ load ตัว Nara 500T มา) ที่เยาวราชมาครับ จริงๆ หาเรื่องไปเดินเล่นถ่ายรูปกับหาของกินด้วยแหละ ก็เลยเอารูปจากทั้งกล้องฟิล์ม มือถือและ GR3 มาให้ดูกันว่าตอนนี้ที่เปิดกรุงเทพแล้วถนนเยาวราชเป็นอย่างไรบ้าง

จะเห็นว่าเยาวราชนั้นกลับมาเกือบเหมือนปกติแล้วครับ ที่ว่าเกือบคือแต่ละร้านคิวยาวเหมือนเดิมแล้วแต่ยังไม่ถึงระดับคนทะลักเท่าสมัยก่อนฮะ อีกนิดเดียวแค่นั้นเอง แต่ถึงคนจะเยอะ ส่วนใหญ่ก็ใส่หน้ากากกันแหละ


ขนมปังปั้งจะเห็นว่า “บางตา” ลงไปประมาณนึง

ผมไปถึงประมาณ 5 โมงนิดๆ ตั้งใจจะรอให้แสงมืดลงประมาณฟ้าน้ำเงินแล้วจะเดินถ่ายภาพฟิล์มทังสเตนมาครับ แต่ว่าวันนั้นหิวมากๆ แล้วประจวบเหมาะกับคิวร้านหูฉลามน้ำแดงบรั่นดี น้องนิว ไม่ยาวมากพอดีก็เลยเดินไปต่อคิว ถ่ายรูปร้านนี้มานาน ได้กินสมอยากล่ะ (คือรู้ตัวว่าถ้าหิวถ่ายรูปมาก็ไม่ดีหรอก)

แน่นอนว่าจุดแข็งของร้านน้องนิวคือลีลาการผัดหมี่ฮ่องกงไฟท่วมๆ ครับ


Kodak Vision 3 500T
Continue reading “Bangkok Snapshot: Re-Open Chinatown 2021”