รักในเลนส์ตาปลา

เลนส์ตาปลาหรือที่เรียกว่า Fisheye Lens เป็นเลนส์ประหลาดตรงที่มันให้มุมมองกว้างจนโค้งบิดเบี้ยวเหมือนแทนว่าเราเป็นปลาอยู่ในน้ำแล้วเห็นอะไรนั่นแหละครับ คือมันเห็นอะไรเป็นกว้างโค้งเป็นกลมๆ ไปหมดเลย

มันเป็นเลนส์ที่พิเศษกว่ามุมกว้างธรรมดาๆ เพราะภาพที่มันได้จะเบี้ยวๆ ชนิดผิดสัดส่วนเละเทะ มันเลยไม่ค่อยได้ใช้เท่าไหร่ (และราคามันแพงด้วย)

พอดีเดือนที่แล้วผมมีโอกาสได้ไปถ่าย pre wedding ให้เพื่อน โดยใช้กล้องเพื่อน (D700) +เลนส์เพื่อน ซึ่งมันมี fisheye ตัว 16mm f/2.8D ด้วย เลยเอามันมาถ่ายในบางภาพบ้าง วิธีการก็คล้ายๆ กับวิธีถ่ายเลนส์ wide ทั่วๆ ไปคือเข้าใกล้แบบ/ฉากหน้าให้เยอะๆ เข้าไว้!
Continue reading “รักในเลนส์ตาปลา”

The Impossible

The Impossible เล่าถึงเรื่องราวของครอบครัว Bennett ที่เดินทางมาพักผ่อนที่ภูเก็ตแล้วประสบภัยคลื่นสึนามิ พ.ศ. 2547 ทั้งครอบครัว เป็นหนังที่อยากดูตั้งแต่ตัวอย่างแล้วครับ

The Impossible Poster

หนังเล่าเรื่องแยกเป็น 2 ส่วนครับ เรื่องของ Maria Bennett ที่พลัดไปกับลูกชายคนโต Lucas และได้รับความช่วยเหลือจากชาวบ้านแถวนั้นนำมาส่งที่โรงพยาบาล อีกส่วนคือพ่อที่ชื่อ Henry และลูกชายอีก 2 คนที่ติดค้างอยู่ที่รีสอร์ท พวกเขาต้องพยายามหาอีกสองคนให้เจอ เขาฝากลูกไว้ที่ศูนย์อพยพเพื่อที่จะรู้ว่าเค้าหาเมียและลูกคนโตไม่เจอขณะที่ใครก็ไม่รู้รับเด็กๆ จากศูนย์อพยพไปทั้งหมด

ฉากสึนามิสร้างได้สมจริงและน่ากลัวมากๆ ครับ ผมเองจำได้ว่าตอนได้เห็นภาพข่าวครั้งแรกในปี 2547 ยังนึกไม่ออกว่ามันสร้างความเสียหายได้ขนาดนั้นได้อย่างไร ดูในหนังแล้วรู้เลยว่ามันน่ากลัวและรุนแรงมากๆ ฉากนั้นนี่อึ้งกันไปเลยทั้งโรง

หนังเรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริงครับ เป็นมุมมองของฝรั่งที่ประสบภัยในเมืองไทย หนังไม่ได้อวยน้ำใจคนไทยจนเวอร์ไปนัก มีทั้งแสดงให้เห็นถึงน้ำใจของทั้งคนไทยและคนต่างชาติในเวลานั้นที่ช่วยกันยามที่ทุกคนต้องการ หนังยังแสดงให้เห็นถึงความไร้ระเบียบและไร้ประสิทธิภาพในการจัดการต่างๆ ทั้งที่โรงพยาบาล, ศูนย์อพยพก็ดี (อยู่ๆ เจ๊มารับเด็กไปทำไม?) อ้อฝรั่งไร้น้ำใจก็มีในเรื่องนะครับ

สรุปแล้วเป็นหนังที่ควรไปดูครับ แม้ว่าจะเดาตอนจบได้ แต่หนังก็เดินเรื่องได้น่าติดตามและลุ้นตลอด Naomi Watts กับ Ewan McGregor และคนแสดงเป็นลูกๆ ทั้งสามคนเล่นดีมากครับ

ดูจบแล้วคิดว่าเราห้ามภัยธรรมชาติไม่ให้เกิดขึ้นไม่ได้ แต่มันจะมีทางเยียวยาและจัดการแก้ปัญหาให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าครั้งก่อนได้ไหม?

พาเที่ยวไต้หวัน #6/2 บ๊ายบายไต้หวัน

ในที่สุดเราก็มาถึง อนุสรณ์สถาน ดร. ซุนยัตเซน กันแล้ว ที่นี่เข้าฟรีครับ ด้านนอกมีสวนสาธารณะด้วย ถือว่าดีมากๆ เลยนะ อยากให้บ้านเราเอาบ้าง เข้าไปแล้วเจอพระจีนเพียบบบบบบบบบบบบบบ คือเหมือนทัวร์พระจีนน่ะครับ ทั่งทัวร์พระจีน ทัวร์จีนเต็มเลยยย


ป้าทิพย์บอกว่าคนไต้หวันรัก ดร. ซุนยัตเซน มาก ถึงกับเรียกเป็น “บิดาผู้ก่อตั้งชาติ” (Founding Father of Nation) รักมากกว่าเจียงไคเชคอีก ทั้งจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวันต่างก็รัก ดร. ซุนยัตเซนทั้งนั้น

มาวันนี้ทันดู Hornor Guard หรือกองทหารเกียรติยศที่มาจากทัพบก – เรือ – อากาศสลับกันเฝ้ายามอนุสาวรีย์ของ ดร. ซุนยัตเซนด้วยครับ จริงๆ ที่อนุสรณ์สถานเจียงไคเชคก็มี แต่วันที่ไปรู้สึกจะไม่อยู่แล้ว

ขอเสียของที่นี่คือนิทรรศการส่วนใหญ่จัดเป็นภาษาจีนครับ ทั้งประวัติและการก่อการของ ดร เอง น่าเสียดายจริงๆ เพราะว่าจัดได้สวยงามมาก T^T จะมีภาษาอังกฤษเยอะๆ ก็ Zone 101 ปีการการปฏิวัติซินไฮ่ หรือเรียกกันว่า 101 ปี จีนล้มเจ้า ฮ่าๆ บรรยาศเรื่องราวของการปฏิวัติและสงครามกลางเมืองจีนหลังจากนั้นรวมไปถึงการรุกรานของชาติตะวันตกและญี่ปุ่นจนถึงสงครามโลกและการก่อตั้งประเทศไต้หวันครับ
Continue reading “พาเที่ยวไต้หวัน #6/2 บ๊ายบายไต้หวัน”