Sushi Den

ผมจดๆ จ้องอยากจะกินร้าน Sushi Den ที่เซ็นทรัลลาดพร้าวมานานแล้วแต่ติดที่มันแพง (มาก) เพิ่งได้มีโอกาสไปลองเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาเพราะรอเงินเดือนออกครับ


ที่อยู่ในมือพ่อครัวคือที่พ่นไฟกระป๋อง ไว้เผาปลา/เนื้อให้พอเกรียมๆ อร่อย

ร้านนี้เป็นร้านซูชิแบบสายพานที่เราจะหยิบได้เลย คิดราคาตามสีจาน หรือว่าจะสั่งเอาก็ได้ครับ สิ่งแรกที่รู้สึกได้ตอนนั่งคือร้านแม่มมืดกว่าที่คิด ป้ายที่แปะบอกราคา/สีจานก็ซีดมาก ไอ้ 2 สิ่งนี่แหละทำให้ดูสีจานตอนสายพานมันวิ่งๆ มายากมาก T^T ผมสั่งไป 1 set กะอีก 2 ซูชิที่ไม่มีในสายพาน แล้วก็นั่งรอ


ไข่หวาน อร่อย คำใหญ่มากกกกกกกกกกก


กุ้ง ไม่ได้หยิบ

ข้อเสียอีกอย่างคือรอนานมาก เท่าที่สังเกตุตรงพ่อครัวก็มีปัญหาช้า, ได้ไม่ครบ, ได้ผิดกันเกือบทุกโต๊ะ ไม่แน่ใจว่าเพราะคนเยอะรึเปล่า สังเกตุอีกอย่างคือพ่อครัวจะรับ order เป็นใบๆ มาทำเสร็จ ก็จะวางจานไว้ตรงจุดรับแล้วบอกปากเปล่ากับพนักงานว่าอันนี้ของโต๊ะไหน บางทีพนักงานมารับช้าก็เสียเวลาถามกันอีก จริงๆ หาวิธีให้มีเลขโต๊ะอยู่กับจานเลยก็จะดีมากเลยนะ


ปลาดิบตามสายพาน อันนี้ชามละ 140 มัง สีมันดูไม่ออก >< อร่อยดี

อ้อ ออกตัวก่อนว่าผมไม่ใช่มือโปรด้านการกินซูชิอะไรนัก กินแล้วรู้สึกไงก็ว่าแบบนั้นแหละ

ด้วยความที่มาช้า ทำให้เราต้องหยิบปลา+ของกินจากสายพานมากินรอ ทำให้เล่นเอาเกือบอิ่มไปได้เหมือนกัน -*- แถมสีจานก็ดูไม่ค่อยออก กว่าจะรู้ก็เช็ดโด้โคอาล่ามาร์ชตอนจ่ายตังค์แล้ว


อร่อยดี
Continue reading “Sushi Den”

ประสบการณ์ขึ้นนกแอร์

จาก Entry นี้ ผมไปสนามบินดอนเมืองเพื่อที่จะนั่งเครื่องบินสายการบินนกแอร์ไปร้อยเอ็ดครับ ได้รอบออกเช้า ออก 6 โมงถึง 7 โมงกว่าๆ มั้ง 9 ร้อยกว่าบาท

จาก Gate เรานั่งรถบัสเล็กๆ ไปเดินขึ้นเครื่องครับ เครื่องเล็กดี เพิ่งเคยนั่งเครื่องแบบมีใบพัดนี่แหละ


รูปนี้เสียดายอยู่ทุกวันนี้ว่าทำไมไม่วิ่งไปถ่ายหน้าเครื่อง

เข้ามาในเครื่อง มี Flight attendant 2 คนเองมั้ง เพราะเครื่องเล็ก เบาะที่นั่งแคบประมาณ Airasia แต่เครื่องบินดูใหม่และดูสะอาดแบบขาวๆ ยังไงพิกล (ไม่ได้บอกว่า Airasia สกปรกนะ)

เครื่องขึ้นสักพักก็มีแจก snack เป็นน้ำกับขนมปังอานตี้ แอนส์ครับ ไม่ได้ถึงกับอิ่มอะไรมาก แต่ก็พอรองท้องได้ อร่อยดี

หนังสือที่ให้อ่านบนเครื่องจำได้ว่าไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่ หนังสือของ Airasia มีเนื้อหามากกว่า เรื่องบินนิ่มมั้ยเสียงดังรึเปล่าไม่ได้สนใจ จำได้ว่าหลับและตื่นมาตอนใกล้ๆ จะถึง

Flight ที่บินนี่มีเด็กๆ มาด้วยเยอะ เห็น Flight attendant เอาพวกภาพวาดระบายสีกับดินสอสีมาให้เด็กๆ ด้วย ^^

ลงมาถึงสนามบินร้อยเอ็ด ก็สนามบินเล็กดี เดินลงไปเข้าสนามบินเองเลย ไม่มีรถอะไรให้ (ไม่รู้จะมีทำไม 55) เห็นเค้า load กระเป๋าออกจากเครื่องบินเด๋วนั้นเลยก็ยังคิดว่าหยิบไปตอนนั้นเลยได้มั้ย :p

สรุป ผมชอบนกแอร์แฮะ ^^

Bioshock Infinite: สู่อนันตกาล

Bioshock Infinite (อันนี้เวบหลัก http://www.bioshockinfinite.com/) เป็นเกมเครื่อง xbox 360 เกมแรกที่ผมเล่นจบในปีนี้ (เพิ่งเล่นจบเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาเอง) ซ้ำยังเป็นเกมในตระกูล Bioshock เกมแรกที่ผมเล่นจบด้วย เพราะภาคแรกซื้อ steam ลดราคามาแต่กลัวผีจนเลิกเล่น

เกมนี้เราได้รับบทเป็น DeWitt Booker อดีตนายทหารผ่านศึกที่มีหนี้สินท่วมหัว เขารับงานนึงที่น่าจะง่ายๆ ว่าให้ไปช่วยผู้หญิงชื่อ Elizabeth ที่ถูกขังอยู่ในเมืองที่ชื่อ Columbia ออกมาแล้วจะล้างหนี้ทั้งหมดให้ เขาไม่รู้ว่าเมือง Columbia จริงๆ มันเป็นเมืองลอยฟ้า และเขาก็ลืมไปว่าไอ้งานง่ายๆ เนี่ย สุดท้ายมันจะโหดหินจนแทบเอาตัวไม่รอดเสมอ

เกมนี้สนุกมากๆ ครับ ตอนแรกเดินเรื่องด้วย plot อเมริกันแอนตี้ฮีโร่ vs อเมริกาคลั่งชาติขวาจัดคลั่งศาสนาที่เกมสร้างบรรยากาศ propaganda ได้สมจริงสุดๆ จนน่าขนลุกพอถึงกลางเรื่องๆ ก็เปลี่ยนธีมเป็น sci-fi ชั้นดีและจบด้วยตอนจบที่ทำให้ผมที่รู้ spoil มาแล้วครึ่งนึงแบบไม่ตั้งใจ (ก็หนังสือเกมเล่น spoil ตัวเป้งๆ นี่ครับ) ยังอึ้งจนต้องไปหาอ่านบทวิเคราะห์ในเนตอีกรอบเลย

game play ของเกมนี้เป็น fps ที่ผสมเกมแบบยุคเก่าที่มีเกทพลังชีวิต, มีเกราะ (ฟื้นอัตโนมัติ) และไม่เน้นการเล็งเท่าไหร่ บวกกับเกมยุคใหม่ที่ใช้ระบบ autosave เรื่อยๆ เราสู้ได้ทั้งมือขวามือซ้าย มือขวาจะเป็นปืน ส่วนมือซ้ายจะยิงพลังวิเศษที่ชื่อว่า Vigor มีให้เลือก 8 แบบทั้งยิงลูกไฟ, สะกดจิต, ยิงอีกาทั้งฉาก ฯลฯ ซึ่ง Vigor นี้ต้องใช้เกทพลังที่ชื่อว่า Salt ในการยิงครับ ฉากต่อสู้แต่ละฉากกดดันและมันมากๆ มีทุกอย่างที่เกม fps ชั้นดีควรจะมี ศัตรูฉลาดดี มีหลบ มีอ้อม มีล้อมเราได้ตลอด เรายังโหนตามราวในเมืองด้วย skyhook ซึ่งก็ตื่นเต้นหวาดเสียวดีแม้ว่าจะเล่นจนจะจบแล้วก็ตาม ตัวเกมไม่ยากไม่ง่ายเกินไปนัก พื้นที่ให้สำรวจเยอะมากๆ พร้อมมีอะไรซ่อนเยอะแยะแม้ว่าจะเดินเรื่องเป็นเส้นตรงก็ตาม ผมมาอ่านบทสรุปย้อนหลังแล้วก็พบว่าผมพลาดพื้นที่ลับไปหลายฉากเลยทีเดียว

อีกอย่างที่ยอดเยี่ยมคือนางเอกอย่าง Elizabeth ที่ช่วยเราในการต่อสู้, ดูแลตัวเองได้ (เราไม่ต้องดูแลเธอระหว่างต่อสู้เลย) บวกด้วยเนื้อเรื่องและ AI ที่ทำให้เราอินและเอาใจช่วยไปกับเธอ ผมยกให้เธอคือหนึ่งในตัวละครที่น่าจดจำที่สุดตัวหนึ่งในวงการเกมเลย

ข้อเสียเกมนี้ก็มีบ้างครับเช่นเกมมันออกจะเหนือธรรมชาติระดับนี้แล้วพี่จะให้พกปืนได้ทีละ 2 อันทำไม -*-, vigor มีให้เลือกน้อยไปหน่อยและที่ใช้ยิงตรงๆ ก็มีน้อยและเนื้อเรื่องอเมริกันแอนตี้ฮีโร่ vs อเมริกาคลั่งชาติก็ไม่ได้รับการคลายปมเท่าไหร่ (แต่ได้ sci-fi ที่เดาได้แต่นึกไม่ถึงมาแทน)

Bioshock infinite poster

สรุปแล้วเกมนี้ดีมากๆ เนื้อเรื่องดี ลึกซึ้ง อึ้ง game play สนุก ตื่นเต้นโคตรๆ ลุ้นได้ตลอดเกม ผมให้ 9.8/10 เลย ^^

ป.ล. เล่นแล้วอยากย้อนกลับไปเล่นภาคแรกเลยแฮะ
ป.ล. 2 แม้ประเด็นการเมืองจะถูกทิ้งไว้ค้างๆ คา แต่ก็พอสอนเราได้ว่าคนมันก็แบบเป็นสองแบบคือ 1. สันดานขวาที่อยู่ฝ่ายขวา และ 2. สันดานขวาที่อยู่ฝ่ายซ้าย