ruby/python จัดการ command line arguments

มี server นึง (เขียนด้วย C/C++) ในบริษัทผมที่ผมต้องใช้งาน ต้องขอข้อมูลจากมันเป็นประจำ การที่จะเอา software เต็มๆ ไปขอข้อมูลจากมันบางทีก็เป็นเรื่องยุ่งยาก เขาก็เลยมีตัว test connection (เขียนด้วย C/C++ เช่นกัน) ไว้ทดสอบขอข้อมูลจาก server ตัวนั้นเพื่อดูว่ามันได้ข้อมูลไหม หรือเราลงถูกรึเปล่า ทีนี้ไอ้ตัว simple tool ตัวนี้มันใช้ยากพอดูเลย

$> ./runaction -s <server service> -h <server IP/Host> -e <encryption ไหม ตอบได้ yes/no> -p <server port> -f <file ใส่ชื่อ item ที่จะขอ>

จะเห็นว่าชื่อ parameter มันยาก แถมผมต้อง save ชื่อ item ที่จะขอลง file ถ้าจะขอหลาย item ก็ต้องเคาะบรรดทัดไปเรื่อยๆ แบบนี้

$> cat item.txt
facebook
oracle
ibm

แล้วก็ต้องใส่ item.txt ลงไปใน -f ข้างบน แล้ว server ก็จะส่งข้อมูลของ facebook, oracle และ ibm มาให้ แถมยังต้องใส่ env variable “ACTION_PATH” ไปที่ folder ของตัว simple tool นั้นอีก

ที่นี้ผมมีเรื่องที่จะต้องเปลี่ยน item บ่อยๆ เพื่อทดสอบอะไรบางอย่าง เลยอยากจะให้ใส่ชื่อ item ลงใน command เลยไม่ต้องไปสร้าง file เอง แถมทดสอบกับ server เดียวกันซ้ำๆ ก็ใส่ค่า default ไปเลย สรุป requirement ได้ดังนี้

  • ผมใส่ชื่อ item เป็น facebook,apple,vodaphone แล้วมันไปสร้าง file ชื่อ item ให้
  • มี default host, service, port, encryption ผมไม่จำเป็นต้องใส่ถ้าต่อกับ default server แต่ถ้าผมจะต่อกับ server ตัวอื่น ก็ต้องใส่ parameter อะไรไปในรูปแบบที่ง่ายกว่านี้
  • เฉพาะ item เป็น field ที่ต้องใส่เสมอ

Continue reading “ruby/python จัดการ command line arguments” →

สะพายกล้องเที่ยวฮอกไกโด #2: พาเที่ยวตลาดปลา Asaichi

** หมายเหตุ จริงวันนั้นผมไปตลาดปลานี้ 2 – 3 ครั้งในวันเดียว เลยขอจับรวบเขียนในตอนเดียวครับ ดังนั้น entry เกี่ยวกับวันที่ 2 ของผมจะไม่เรียงตามเวลาที่เที่ยวจริงเท่าไหร่

หลังจากผมพาเที่ยวHakodate ยามค่ำคืน เช้าวันนั้นก็ตั้งใจจะไปหาอะไรกินกันที่ตลาดปลา Asaichi ที่เป็นตลาดเช้าครับ ตลาดอยู่ข้างๆ สถานีรถไฟ Hakodate เลย เปิดแต่เช้าปิดเกือบๆ เที่ยงโน่น

ตลาดจะแบ่งเป็นโซนร้านอาหารกับโซนร้านค้าครับ โซนร้านอาหารเป็นตึกแถวติดแอร์เต็มไปด้วยร้านอาหารพวกปลาดิบมากมายมหาศาล โซนร้านค้าก็มีแต่ร้านค้าเป็นส่วนใหญ่ มีร้านอาหารมาเปิดแซมๆ บ้าง ในรูปที่เห็นนี่คือโซนร้านอาหาร

หลังจากเดินวนไปวนมาอยู่นานแล้วพบว่าราคามันก็ไล่ๆ กัน ในที่สุดพวกผมก็หลับหูหลับตาเดินเข้าร้านนึง เจ้าของร้านพอจะพูดภาษาอังกฤษได้ บรรยากาศในร้านเป็นกันเอง อาหารรสชาติอร่อย ไม่แพงด้วยครับ


ผมสั่งอันนี้ ตอนยกมาเสิร์ฟ เขาหยิบโชยุขึ้นมาแล้วชี้ไปที่ปูกะปลาแล้วทำท่าหยอด พอตอนชี้ไปที่ไข่ปลาเขาทำมือเป็นรูปกากบาท แสดงว่าไม่ต้องใส่ครับ


ยาย (น่าจะแม่) เจ้าของร้าน ยิ้มแย้มแจ่มใสดีมาก บริการดีแม้จะพูด eng ไม่ได้ เอารูปที่ถ่ายให้ดูแกยิ้มใหญ่เลย (เจอป้าอีกทีในทริปปี 2019 ท่านยังแข็งแรงอยู่ครับ ^^)

เดินทะลุมาก็จะเป็นโซนตลาดครับ รอบที่เดินตอนเช้าไม่ค่อยเจอคนไทย พอสายๆ หน่อยก็มีทัวร์ไทยลงให้คึกคักกัน


ปู!!!


อูยย หอยแม่นนนน
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวฮอกไกโด #2: พาเที่ยวตลาดปลา Asaichi” →

GX7 Extreme High ISO Test

I just upgraded my red GF1 to “retro” GX7 (wikipedia) 2 and a half days ago.

I still love enthusiast features in colorful GF1’s body but GF1’s ISO performance is outdate compare to current generation cameras. So, I decided to upgrade to GX7 because all Olympus cameras in Thailand do not have a “body only” sale option.

There are test shots with ISO 3200 to 25600. The first 3 photos set are processed only sharpen.


ISO 3200: usable.


ISO 6400: Still usable for me.


ISO 25600: Forget it.

The next set of ISO 25600 photos are fully processed. They are look like photo from my Note II.

For me, ISO 6400 file is acceptable. I will test printing later to see how GX7’s file look in the paper.