จากตอนที่แล้วเรากลับมากินข้าวกลางวันกันก่อนครับ ก็เดินไปเปิดตู้เย็นแล้วชี้ๆ ในครัว + แปลทาง Note II นิดหน่อยแล้วก็มานั่งลุ้นกันว่าจะได้อะไร ปรากฏว่าได้ผัดผัก, ไข่น้ำแล้วก็อะไรสักอย่างคล้ายๆ กุนเชียงเนื้อมากับข้าวโถใหญ่ๆ ส่วนน้ำชาเขาเอามาให้เป็นกระติกอันใหญ่บึ้มเลย

หน้าตาดูธรรมดาๆ แต่เอาจริงๆ มันอร่อยมากครับ มานั่งคิดย้อนไปแล้วอาหารที่กินที่โรงแรมนี้อ่ะ อร่อยที่สุดทั้งทริปเลย ระหว่างที่กินน้องหมาของโรงแรมก็วิ่งมาขอกินบ้าง พวกผมก็ให้ไปนิดหน่อยก่อนที่พนักงาน (น่ารัก) จะมาไล่มันออกไปแล้วมันก็วิ่งกลับเข้าขอกินใหม่

เห็นแบบนี้มันโคตรขี้อ้อนเลยนะ

กินข้าวเสร็จก็กลับขึ้นไปนอนครับ ผมเพิ่งรู้ว่าในเตียงมีเครื่องทำความอุ่นด้วย คือเสียบปลั้กแล้วเตียงมันจะอุ่น (สักพักจะร้อน) ก็นอนหลับกันอุตุจนเขามาเรียกให้ออกไปเที่ยวรอบเย็นอีกรอบ

ที่จุดชมวิวนี่คนเยอะมากครับ วิวสุดอลังเห็นไปยันเมืองตงชวนเลย จุดนี้เป็นจุดเดียวที่อยากได้ขาตั้งกล้องกับเลนส์ไวด์มาถ่ายพาโนรามาเลย (จริงๆ ถ่ายมาด้วยแต่มันกาก)สำหรับผมแล้วจุดนี่คิดว่าเป็นไฮไลท์เลย

ซูมหมู่บ้านเน้นๆ

ลวดลายทุ่งนาบนภูเขาสลับกับดินสีแดง
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวจีนตอนที่ 3.2: พาเที่ยวแผ่นดินแดงแห่งหงตู้ตี้ตอนที่ 2” →