ในที่สุดก็ถึงวันสุดท้าย (แต่ไม่ใช่ entry สุดท้าย) ของทริปอินเดียครับ หลังจากเหน็ดเหนื่อยกันมาจากเมื่อวาน วันนี้เราตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะนั่งรถไปสนามบิน ผมแต่งตัวกันเผื่อเมือง Kolkata มากคือเสื้อยืดการเกงขาสั้น เล่นเอาฝรั่งที่เดินผ่านไปผ่านมางงว่าหนาวแบบนี้มึงยังจะใส่ขาสั้นอีก

ดาร์จีลิงยามเช้า

น้องหมาหนาววว

มิตรสหายร่วมทริป ที่อยู่ในมือทุกคนคือชาจัยครับ

หลังจากนั้นก็นั่งรถยาวไปสนามบิน Bagdogra รีบบึ่งกันไปเพราะกลัวตกเครื่องบิน คนขับชวนแวะกินข้าวเช้ายังไม่กินเลย พี่แกเลยจัดซิ่งซะเต็มที่ น่ากลัวสุดๆ การออกจากเมืองดาร์จีลิงนี่ทำให้รู้ว่าจริงๆ เมืองนี้มันใหญ่มากๆ ทางรถไฟ Toy Train ก็โคตรยาว ไอ้ที่ 1 day trip กันนี่จริงๆ แค่เสี้ยวเดียวของเมืองเองมั้ง – -”

เส้นทางจากดาร์จีลิงไป Bagdogra นั้นถนนดีกว่าที่สิกขิมเยอะ พอลงมาพื้นราบก็เข้าเขตความเป็นอินเดียเต็มๆ ถนนฝุ่นตลบเช่นเคย รถก็ซิ่งมาจนถึงสนามบินตอน 9 โมง สนามบินก็ตรวจเข้มตามสไตล์อินเดียครับ สภาพสนามบินคล้ายๆ บขส หรือสนามบินต่างจังหวัดบ้านเรา มีร้านข้าวที่แพงแต่อร่อยดี ด่านแสกนเข้มมากชนิดที่แสกนเจอเครื่องดนตรีแบบเป่าเขาคิดว่าเป็นปืนจะไม่ให้ผ่านก็มี (เห็นคนข้างหน้าโดน)

ก่อนออกจากสนามบินผมไปเจอนิตยสาร Maxim ฉบับอินเดีย เห็นว่าแปลกดี ราคาก็ไม่แพงเลยจัดมา ปรากฏว่าข้างในเป็น content ฝรั่งเสีย 90% ครับ – -”

พวกเรานั่งเครื่องบินมาถึงเมือง Kolkata ตอนบ่ายกว่าๆ ส่วน flight ขากลับมา 3 ทุ่มกว่าๆ ตอนแรกว่าจะไปเที่ยวในเมืองก่อนกลับ แต่เพื่อนบางส่วนบอกขี้เกียจไปล่ะ ขอนอนอยู่สนามบินดีกว่า สุดท้ายก็เลยไปเที่ยวในตัวเมืองกัน 4 คนครับ

ตามแผนคือเราจะไปIndia Museum ด้วยการนั่งรถไฟใต้ดิน (Kolkata Metro) จากสถานี Dum Dum ไปสถานี Park Street แล้วเดินต่อเอา พวกเราก็เรียก Prepaid Taxi จากสนามบินไป Metro เพราะสนามบินกับสถานีรถใต้ดินแม่งเสือกไม่เชื่อมกัน (เหมือนบ้านเราเลย) ราคาโดนไป 140 INR

Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวดาจีลิง #10.1: บ๊ายบาย Darjeeling สวัสดี Kolkata” →