พาทัวร์แดนเขมร #2.1

ต่อจากวันแรกนะครับ ตอนเช้ากินข้าวเช้าที่โรงแรมๆ รสชาติธรรมดาๆ กินได้ แต่คงไม่ถูกปากคนชอบอาหารรสจัดจ้านเช่นเคย กินเสร็จไกด์ก็พาเราไปปราสาทบันทายศรีครับ

ตรวจบัตร Angkor Pass ก่อนเข้าเช่นเคย

น้ำตาลสดเห็นว่า 20 บาท ไม่กล้ากินจริงๆ ครับ

ปราสาทบันทายศรีหรือภาษาเขมรเรียกว่าบ็อนเตียซเร็ย สร้างในพ.ศ. 1510 ถือเป็นกลุ่มปราสาทสร้างจากหินทรายที่มีลวดลายแกะสลักสวยงามที่สุด อ้อนช้อยที่สุด สภาพดีที่สุด จนถึงกับต้องยกให้เป็นศิลปะแบบบันทายศรีแยกออกมาต่างหากเลยครับ

นักท่องเที่ยวเยอะมาก

แม้รูปหน้าบันเรื่องนรสิงหาวตารจะน่ากลัว แต่เห็นความงามความชดช้อยของลวดลายการแกะสลักบอกได้ว่า “งดงามจริงๆ ครับ”

จุดเด่นของที่นี่คือความงามของการแกะสลักที่ดูชดช้อย อ่อนหวาน อันนี้เป็นหน้าบันภาพอุมามเหศวรครับ

ปราสาทนี้ไม่ได้สร้างโดยกษัตริย์นะครับ แต่สร้างโดยพราหมณ์ชื่อคุรุยัชญวราหะเพื่ออุทิศถวายพระอิศวร ความงามของที่นี่ได้รับการยกย่องเป็น “รัตนชาติแห่งศิลปะเขมร” ครับ

บางส่วนก็พังไปแล้วบ้าง

สวยมาก สภาพดีสุดๆ
Continue reading “พาทัวร์แดนเขมร #2.1” →

Girls’ Generation: Love & Girls (dance version)

จริงๆ MV (หรือ PV) เพลงนี้ออกมาได้เกือบจะครึ่งเดือนแล้วครับ แต่ว่า youtube ของ smtown เพิ่งเอามาลงไม่กี่วันนี่เอง ซึ่งแปลกมาก เพราะหลังๆ PV ของ Girls’ Generation ลง youtube ของ smtown เร็วพอๆ กับที่ release ที่ญี่ปุ่นเลย

ดูแล้วยิ่งตอกย้ำว่า sm ต้องการจะเปลี่ยนภาพลักษณ์ของ SNSD ในญี่ปุ่นจากลุคสวยเท่ sexy นิดๆ (แต่ตัวจริงรั่วฉิบหายทั้งวง) มาเป็นใสๆ น่ารักๆ แบ๊วๆ หน่อยแทน ตัว PV ดูแล้วให้ความรู้สึกบางอย่างถึง MV Like this ของ Wonder Girls ซึ่งรู้กันอยู่ว่าเพลงนั้นแป๊ก … แต่ตัวเพลง Love & Girls น่าจะติดหูง่ายกว่า Like This เยอะนัก PV ก็สดใสกว่า เน้นขามากกว่า I Got a Boy ที่เน้น “พุง” 555

สรุป สาวๆ น่ารักเหมือนเดิมครับ :p

Sushi Den

ผมจดๆ จ้องอยากจะกินร้าน Sushi Den ที่เซ็นทรัลลาดพร้าวมานานแล้วแต่ติดที่มันแพง (มาก) เพิ่งได้มีโอกาสไปลองเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาเพราะรอเงินเดือนออกครับ

ที่อยู่ในมือพ่อครัวคือที่พ่นไฟกระป๋อง ไว้เผาปลา/เนื้อให้พอเกรียมๆ อร่อย

ร้านนี้เป็นร้านซูชิแบบสายพานที่เราจะหยิบได้เลย คิดราคาตามสีจาน หรือว่าจะสั่งเอาก็ได้ครับ สิ่งแรกที่รู้สึกได้ตอนนั่งคือร้านแม่มมืดกว่าที่คิด ป้ายที่แปะบอกราคา/สีจานก็ซีดมาก ไอ้ 2 สิ่งนี่แหละทำให้ดูสีจานตอนสายพานมันวิ่งๆ มายากมาก T^T ผมสั่งไป 1 set กะอีก 2 ซูชิที่ไม่มีในสายพาน แล้วก็นั่งรอ

ไข่หวาน อร่อย คำใหญ่มากกกกกกกกกกก

กุ้ง ไม่ได้หยิบ

ข้อเสียอีกอย่างคือรอนานมาก เท่าที่สังเกตุตรงพ่อครัวก็มีปัญหาช้า, ได้ไม่ครบ, ได้ผิดกันเกือบทุกโต๊ะ ไม่แน่ใจว่าเพราะคนเยอะรึเปล่า สังเกตุอีกอย่างคือพ่อครัวจะรับ order เป็นใบๆ มาทำเสร็จ ก็จะวางจานไว้ตรงจุดรับแล้วบอกปากเปล่ากับพนักงานว่าอันนี้ของโต๊ะไหน บางทีพนักงานมารับช้าก็เสียเวลาถามกันอีก จริงๆ หาวิธีให้มีเลขโต๊ะอยู่กับจานเลยก็จะดีมากเลยนะ

ปลาดิบตามสายพาน อันนี้ชามละ 140 มัง สีมันดูไม่ออก >< อร่อยดี

อ้อ ออกตัวก่อนว่าผมไม่ใช่มือโปรด้านการกินซูชิอะไรนัก กินแล้วรู้สึกไงก็ว่าแบบนั้นแหละ

ด้วยความที่มาช้า ทำให้เราต้องหยิบปลา+ของกินจากสายพานมากินรอ ทำให้เล่นเอาเกือบอิ่มไปได้เหมือนกัน -*- แถมสีจานก็ดูไม่ค่อยออก กว่าจะรู้ก็เช็ดโด้โคอาล่ามาร์ชตอนจ่ายตังค์แล้ว

อร่อยดี
Continue reading “Sushi Den” →