กาแฟโบราณ

ช่วงนี้เห็นคนแถวๆ office เขาหิ้วกาแฟถุงๆ ใส่ถุงกระดาษสีน้ำตาลกันบ่อยจนเริ่มอยากกินบ้าง ลองเดินหาดูก็พบว่าย่านตึกอื้อจื่อเหลียงมีขายอยู่ 2 เจ้า (เท่าที่หาเจออะนะ) ก็ลองร้านบนถนนศาลาแดง ตรงขามตึกอื้อจื่อเหลียงดูครับ

ร้านเป็นซุ้มเล็กๆ มีขายกาแฟโบราณ ชานม โอวัลติน เนสกาแฟ ชาเขียวพวกนี้ ส่วนใหญ่ชงเสร็จแล้วอยู่ในหม้อดิน ราคาถุงละ 25 บาท


เจาะแบบนี้


สภาพในถุงเป็นแบบนี้ (รูปนี้เป็นรูปเดียวที่ผมถ่ายตอนกินรอบ 2 รูปอื่นๆ ถ่ายมาตอนกินวันแรกหมดครับ)

ส่วนรสชาตลองดูดปื๊ดแรกก็ได้เรื่องครับ หวานมันจัดๆ เข้มมากๆ เหมือนกาแฟ 7-11 แต่หนักกว่า เข้มกว่า หวานกว่า กินแล้วใจสั่นสกว่ากาแฟ 7-11 ด้วย!!!

อีกหนึ่ง feature ของกาแฟเจ้านี่ที่ได้ยินมาคือน้ำแข็งอยู่ได้ถึง 3 ชั่วโมง!!! (มึงแดกเอากาแฟหรือแดกเอาน้ำแข็งวะ) รูปแรกผมถ่ายตอนบ่ายโมง

กินหมดแล้ววางๆ ดูดๆ ทิ้งไวโดยไม่เติมน้ำ ไม่ชงกาแฟใส่ วางไว้จนถึง 4 โมง

มึงอยู่ได้ 3 ชั่วโมงจริงๆ ด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

สรุป กาแฟนี้เหมาะสำหรับคนชอบกาแฟหวานๆ เข้มๆ และชินกับกาแฟ 7-11 ในระดับที่กินแล้วไม่ใจสั่นแล้ว กินตอนง่วงๆ มึนๆ นี่ตื่นแน่ๆ ครับ

Maruyama Zoo Ramen

ผมซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกลับมาจากญี่ปุ่น 2 ห่อ ทั้ง 2 ห่อบอกว่าเป็นรสชาติเอกลักษณ์ของเมืองซับโปโร่และฮอกไกโดทั้งคู่ (ที่แน่ๆ คือมีรูปหมีบนซองทั้งคู่) และเพิ่งได้มีโอกาสกินไป 1 ซองครับ เจ้าซองขาวในรูปถัดไปนั่นแหละ

แกะออกมาแล้วก็มีแค่บะหมี่ กะซองใส่น้ำซอส บะหมี่แบบดิบๆ ไม่เหมือนทั้งมาม่าและเมียวโจ้ครับ ออกจะนิ่มกว่า ไม่แข็ง


ไม่มีวิธีการทำเป็นภาษาอังกฤษบอกเลยแม้แต่บรรทัดเดียว

ผมก็ลองต้มใส่หมูสับใส่ผักตามปกติ หม้อที่ต้มในรูปนี่จริงๆ ต้มมาม่าต้มยำให้แม่ไปก่อน 1 ซองแล้ว เลยมีผักกับหมูติดมาจากหม้อก่อนหน้านิดหน่อย

ต้มลำบากพอดูครับ เพราะเส้นมันไม่เหมือนมาม่า หรือมาม่าราเมงที่คล้ายๆ เมียวโจ้เลย ต้มค้างไว้ทั้งๆ ที่เดือดๆ สักพักก็ใส่ผักใส่หมู

น้ำซอสมีมาให้ถุงเดียว ไม่มีเครื่องปรุงอย่างอื่นแบบบ้านเรา

ต้มเสร็จก็กินเลยยยยยยย

น้ำซุปออกจะเค็มๆ แบบราเมงในบ้านเราครับ แต่เส้นดีมากๆ ดีกว่ามาม่า ดีกว่ามาม่าราเมงหลายขุมเลยทีเดียว เส้นเล็ก เหนียวนุ่มสุดๆ ^^ อร่อยดี

ไว้ลองอีกซองแล้วจะถ่ายรูปมารีวิวอีกครับ

สะพายกล้องเที่ยวสิกขิม #2.2: Gangtok One Day Trip ตอนจบ

หลังจากไปเที่ยวกันมา 5 ที่ (แบบโดนโกง) ในตอนที่แล้ว พี่ Taxi ผู้ฟันเราไปหลายดอกก็ขับรถพาเข้าในตัวเมืองกังต๊องแล้วแวะให้เราลงที่ Gangtok Ropeway ครับ

แม้ว่าตึกจะสภาพโทรมๆ แต่สภาพของกระเช้าก็พอโอเค (ที่ดาจีลิงโทรมกว่านี้เยอะ) แต่อย่าไปเทียบกับที่ฮ่องกงละกัน คนละคลาสสสส


พอเห็นกล้องส่องก็ทำเป็นเขิล


เด็กนี่น่ารักดี แม่ก็ให้ถ่ายด้วย

กระเช้าก็ไม่ได้สูงมากครับ บ้านเมืองก็ไม่ได้สวยอะไรมากนัก แต่ก็ได้เห็นภาพเมืองบนยอดเขาได้ชัดเจนดี มีวิวสวยๆ เยอะ (แต่ต้องแย่งมุมกะแขกถ่าย)

มีป้ายเตือนไว้ว่าจะมีหยุดให้ถ่ายรูปประมาณ 5 – 10 นาทีระหว่างทาง อย่าตกใจ ซึ่งจริงแม่งก็ตกใจกันทุกคนแหละ กลัวตกกันหมด :p


Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวสิกขิม #2.2: Gangtok One Day Trip ตอนจบ” →