สวัสดีปีใหม่ครับ ปีที่แล้วหลังจาก post ล่าสุดผมหายไปเกือบสองเดือนอีกแล้ว เพราะปลายๆ เดือนผมเข้ารับการผ่าตัดที่รักษาโรคเรื้อรังโรคนึงที่ผมเป็นมา 2 ปีครึ่งได้ ก็เข้าโรงพยาบาลไป 20 วันเต็มๆ (นอน ICU 6 วัน อีก 14 วันอยู่ห้องแยก)
การผ่าตัดครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 ของปี (ครั้งแรก) นี่คือโอกาสได้ชีวิตใหม่ มาแบบไม่ได้ตั้งตัว บอกตามตรงเลยว่าตอนที่รู้ข่าวไม่ได้ดีใจ แต่กลัว กลัวฉิบหายเพราะชินกับไอ้โรคบ้านี้ไปแล้ว (นึกภาพปู่ที่ได้รับการปล่อยตัวใน The Shawshank Redemption ที่ปรับตัวกับโลกภายนอกไม่ได้ดู) แต่สุดท้ายก็ยอมผ่าเพื่อชีวิตใหม่ เสียตังค์เยอะสุดในชีวิต และจะเสียอีกหลักหลายแสนใน 6 เดือนข้างหน้า ดีที่มีเงินเก็บไว้สำหรับกรณีฉุกเฉิน
ดีใจกับชีวิตใหม่ได้ไม่นาน โรคเรื้อรังอีกโรคที่เป็นตั้งแต่เกิดแม่งแผลงฤทธิ์ จริงๆ มันคือ boss ด่านที่ 2 ของคนอื่นที่ได้ชีวิตใหม่ แต่สำหรับผมแม่งกลายเป็น Last Boss ที่ยังชนะ Phase แรกมันไม่ได้เลยด้วยซ้ำ เลยใช้ชีวิตใหม่ได้แค่ 50% ต้องผ่าอีกรอบให้หายขาด ตอนนี้ก็ต้องไปหาหมอทุกอาทิตย์เพื่อดูว่าจะรักษาโรคแรกได้เมื่อไหร่ และดูผลข้างเคีียงของการรักษาโรคที่สองด้วย
อาหารที่กินใน ICU ช่วงแรกๆ น้ำข้าวกับน้ำซุปนี่แหละ
จริงๆ ไอ้โรคแรกผ่าตัดแก้เฟสแรกไปเมื่อ 6 ปีที่แล้ว เหลือเฟสที่ 2 แต่ดันมาเป็นโรคที่สองด้วย ก็เลยต้องแก้โรคที่สอง (ที่ไม่มีวันหายด้วยการรักษาปกติ) ก่อนไม่งั้นแก้โรคแรกไปก็ไม่ช่วย
ปีทีผ่านมาอยู่กับโรคที่สองบ้านั่นมาสองปีครึ่งจนชิน ปรับตัวเข้ากับมันได้จนเหลิงไปบ้าง นานๆ ทีมีอาการกำเริบ นอนไม่ค่อยหลับบ้าง แต่ก็ทนอยู่กับมันไป ยังพอทำงานออกมาให้ดีได้ ไม่ค่อยได้เรียนรู้อะไรใหม่ แต่ยังประยุกต์ใช้ความรู้เดิมๆ ที่มีทำงานออกมาให้ลูกค้าพอใจได้ แต่แลกมาด้วยการเป็น depress แม่งคุ้มไหมวะ
หยุดหัด technology ใหม่ๆ ไปเพราะไม่มีแรง กลางๆ ปีหัด Ruby ด้วยการอ่านจากเวบ Learn to Programพบว่าสนุกมากเพราะไม่ได้ใช้มันทำงาน (ฮา) แต่พอไม่ได้ใช้จริงก็ลืม Com office แม่งก็ไม่ให้ลงอีก ปีนี้ว่าจะหัดใหม่พร้อมๆ กับ Kubernates และ Spring Boot
กลับมากินกาแฟได้ในรอบสามปี ฟินมาก
ไปดูคอนเสิร์ตเยอะมากเท่าที่ร่างกายจะไปไหว ปีนี้รู้จักวงดนตรีเพิ่มขึ้นเยอะมาก ขอบคุณแมคคี Blueprint Livehouse และ Volume Livehouse มาก ที่ทำให้รู้จักวงดีๆ (ที่ดังอยู่แล้ว แต่เราไม่รู้จักเอง)
อีกด้านนึงคือหลังจาก FEVER ผมกลับมาเป็นโอตะอีกครั้งกับการตามวง BNK48 และ CGM48 อีกครั้งเท่าที่ร่างกายจะไปไหว เสียเงินไปเยอะมากกก จากกัปตันฮูพอยู่ๆ งอกโอชิเพิ่มมาเรื่อยๆ อีก โอยมีแต่เรื่องเสียเงิน แถมตั้งแต่กลับมาถ่ายรูปไอดอล HDD แม่งจะเต็มอีก
แคปฮูพ
เข้าร่วม 365 Days Street Photography project เริ่มใหม่ไป 5 รอบ (น่าจะเยอะสุด) ได้อะไรเยอะมาก เป็นโปรเจคที่สนุกและ challenge ตัวเองสุดๆ น่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้พัฒนาฝีมือได้เยอะสุดในปีนี้แล้ว
ด้วยโรคที่เป็นทำให้เที่ยวไหนนานๆ ไม่ได้ แต่ก็ได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดตั้งสองครั้ง ต่างประเทศหนึ่งครั้ง (ถึงจะแค่ครึ่งวัน ฮา) แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ไปไหน
ได้กินไข่ ขนมปัง เนย ได้ในรอบ 2 ปีครึ่ง มีความสุข
ขอโทษเพื่อนๆ ที่ทำให้นัดหาอะไรกินหรือนัดเที่ยวลำบากเพราะโรคที่เคยเป็น
ปีนี้เหนื่อยจนไม่ค่อยได้เล่นเกม เพราะไม่มีแรง ที่เล่นเยอะสุดก็ Ghost of Yotei ที่ยังไม่จบ พยายามเล่นเรื่อยๆ อยู่ แต่เล่น Hades จบตอนอยู่โรงพยาบาลแบบงงๆ ว่าจบได้ไงวะ
ถือว่าเป็น Archivement ของปีนี้เลย
ตอนนี้ยังปรับตัวกับยาและอวัยวะใหม่อยู่ (หมอบอกต้องใช้เวลาถึง 3 เดือนกว่าร่างกายและอวัยวะใหม่จะ sync กันได้ว่ากูกับมึงไม่ใช่ศัตรูกันนะ) มีอาการปวดท้อง มือสั่นที่เป็นผลข้างเคียงจากยากดภูมิบ้าง แต่อย่างน้อยก็นอนหลับดี กินอะไรที่ไม่ได้กินมาสองปีได้ ถึงจะต้องปรับการใช้ชีวิตและกินยาไปตลอดชีวิตก็ตาม (เหลือไอ้โรคแรกนี่แหละที่ทำให้ออกไปไหนไม่ได้ยกเว้นโรงพยาบาล)
มุมที่เห็นทุกวันตอนนอนในโรงพยาบาล
ขอให้ปีหน้าไม่ต้องทรมานกับโรคแรก (สักที) ร่างการแข็งแรง กลับมาใช้ชีวิตได้ 90% ของชีวิตปกติ
สุดท้ายนี้ก็ขอสวัสดีปีใหม่ และขอให้ทุกคนสุขภาพแข็งแรงไม่ป่วยไม่ไข้ครับ อย่าลืมรักษาสุขภาพนะ
Blog It Together 