Thai Netizen Meetup

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมมีโอกาสได้ไปร่วมงานเสวนา Netizen Meetup ที่ Glowfish ชั้น 6 อโศกทาวเวอร์มาครับ

ผมรู้จักกลุ่มพลเมืองเนตมานาน ใน facebook page ก็ตาม มีเพื่อนเป็น staff อยู่ด้วย แต่ก็ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาทำอะไรกันบ้าง ที่ไปงานนี้ส่วนหนึ่งก็เพราะอยากรู้ว่าเขาทำอะไรกันบ้าง

วันนั้นก็มีการเสวนากันในหัวข้อต่อไปนี้ครับ
– Trans-Pacific Partnership, FTAs, Access to Knowledge, and Digital Rights โดย Jeremy Malcolm : อันนี้เข้าสายไปเกือบชั่วโมง โชคดีที่มีพี่คนไทยสรุปให้ฟัง เรื่องนี้น่าสนใจและอยู่นอกเหนือการรับรู้ของผมโดยสิ้นเชิงครับ
– Internet Governance, important organizations, forums, and mechanisms โดย Jeremy Malcolm : อันนี้ฟังแล้วก็พอจะ get idea ว่าโลก internet ของเรานั้น user ทั่วๆ ไปเข้าไปมีส่วนร่วมในนโยบายและมาตราฐานต่างๆ น้อยมาก
– OpenStreetMap and Open Government Data movements in Taiwan โดย ทีเอช ฉี : อันนี้สนุกที่สุดแล้ว ^^
– Southeast Asia Technology and Transparency Initiative (SEATTI) program and funding opportunities โดย Dody Priambodo : อันนี้อยู่นอกเหนือความสนใจครับ

Office Glowfish เองก็สวยดี เนตเร็ว แต่ห้องน้ำเล็กไปหน่อยและไม่ค่อยสะอาดมากนัก

ที่เหลือก็ให้รูปเล่าเรื่องไปละกัน

Continue reading “Thai Netizen Meetup” →

พาทัวร์แดนเขมร #2.2: See Angor Wat and Die

หลังจากไปเที่ยว 3 ปราสาทในตอนเช้า หลังกินข้าวไกด์ก็พาเราไปยังไฮไลท์ของทริปนี้ครับ

นครวัดหรืออังกอร์วัดเป็นหนึ่งใน 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลก สร้างในสมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ชื่อเดิมคือปราสาทพระพิษณุโลก (หรือวิษณุโลก) เพราะที่นี่สร้างถวายพระนารายณ์ (พระวิษณุ)

คนเยอะมาก

อันนี้ตอนเดินไปเจอครั้งแรกรู้สึกว่าน่ากลัวมากก -*-

เทวรูป 8 กรที่โคปุระกลาง สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร

ปราสาทนครวัดนอกจากจะสร้างขึ้นเพื่อถวายองค์วิษณุเทพแล้วยังใช้เป็นพระราชสุสานสำหรับพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ด้วย เลยได้ชื่อว่า Funeral Temple (โดย ศาตราจารย์ ยอร์ช เซเดส์) หรือภาษาไทยว่า “มฤตกเทวาลัย” นครยังเป็นปราสาทแห่งเดียวที่หันหน้าไปทางทิศตะวันตกด้วยครับ

นางอัปสรามีเขี้ยวที่โคปุระกลาง หนึ่งใน series นางอัปสราแปลกๆ แห่งนครวัด
Continue reading “พาทัวร์แดนเขมร #2.2: See Angor Wat and Die” →

พาทัวร์แดนเขมร #2.1

ต่อจากวันแรกนะครับ ตอนเช้ากินข้าวเช้าที่โรงแรมๆ รสชาติธรรมดาๆ กินได้ แต่คงไม่ถูกปากคนชอบอาหารรสจัดจ้านเช่นเคย กินเสร็จไกด์ก็พาเราไปปราสาทบันทายศรีครับ

ตรวจบัตร Angkor Pass ก่อนเข้าเช่นเคย

น้ำตาลสดเห็นว่า 20 บาท ไม่กล้ากินจริงๆ ครับ

ปราสาทบันทายศรีหรือภาษาเขมรเรียกว่าบ็อนเตียซเร็ย สร้างในพ.ศ. 1510 ถือเป็นกลุ่มปราสาทสร้างจากหินทรายที่มีลวดลายแกะสลักสวยงามที่สุด อ้อนช้อยที่สุด สภาพดีที่สุด จนถึงกับต้องยกให้เป็นศิลปะแบบบันทายศรีแยกออกมาต่างหากเลยครับ

นักท่องเที่ยวเยอะมาก

แม้รูปหน้าบันเรื่องนรสิงหาวตารจะน่ากลัว แต่เห็นความงามความชดช้อยของลวดลายการแกะสลักบอกได้ว่า “งดงามจริงๆ ครับ”

จุดเด่นของที่นี่คือความงามของการแกะสลักที่ดูชดช้อย อ่อนหวาน อันนี้เป็นหน้าบันภาพอุมามเหศวรครับ

ปราสาทนี้ไม่ได้สร้างโดยกษัตริย์นะครับ แต่สร้างโดยพราหมณ์ชื่อคุรุยัชญวราหะเพื่ออุทิศถวายพระอิศวร ความงามของที่นี่ได้รับการยกย่องเป็น “รัตนชาติแห่งศิลปะเขมร” ครับ

บางส่วนก็พังไปแล้วบ้าง