สรุปความเสียหายงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้ง 42 ปี 2557

รอบนี้ไปมาสองครั้งครับ

  1. The Naked Sun นครสุริยะ,ไอแซก อาซิมอฟ แปลโดยประหยัด โกคฐิติยุกต์
  2. เที่ยวทั่วไทยกับนายรอบรู้: สุโขทัย
  3. มิเกะเนะโกะ โฮส์มส์ แมวสามสียอดนักสืบตอนที่ 21 สนามสอบมหาภัย, อาคากะวา จิโร แปลโดยฐิติพงศ์ ศิริรัตน์อัสดร
  4. คินดะอิจิยอดนักสืบตอนที่ 29 หน้ากากมรณะ, โยโคมิโซะ เซชิ แปลโดยบุษบา บรรจงมณี
  5. The Power of LESS ทำน้อยให้ได้มาก, Leo Babauta แปลโดยวิกันดา พินทุวชิราภรณ์
  6. Life of Pi การเดินทางของพาย พาเทล, Yann Martel แปลโดยตะวัน พงศ์บุรุษ
  7. Percy Jackson & The Demigod Diaries เพอร์ซีย์ แจ็กสันกับบันทึกมนุษย์กึ่งเทพ, Rick Riordan แปลโดยดาวิษ ชาญชัยวานิช
  8. Percy Jackson & The Demigod Files เพอร์ซีย์ แจ็กสันกับแฟ้มลับมนุษย์กึ่งเทพ, Rick Riordan แปลโดยดาวิษ ชาญชัยวานิช
  9. The Girls who Played with Fire พยัคฆ์สาวโหมไฟสังหาร , Stieg Larsson แปลโดยนพดล เวชสวัสดิ์
  10. ขอฝันใฝ่ในฝันอันเหลือเชื่อ , ณัฐพล ใจจริง
  11. เที่ยวทั่วไทยกับนายรอบรู้: ภูเก็ต
  12. Democracy ประชาธิปไตย ความรู้ฉบับพกพา, Bernard Crick แปลโดยอธิป จิตตฤกษ์
  13. 52 วันมหัศตรรย์ครึ่งโลก, เปเล่-คริสโทเฟอร์ วอชิงตัน
  14. A Street Cat Named Bob บ๊อบ แมวเตะฝันข้างถนน, เจมส์ โบเวน แปลโดยธิดารัตน์ เจริญชัยชนะ
  15. อินไซด์เพชรพระอุมาภาค 1, พนมเทียน
  16. NEW YORK 1st TIME, ธนิชาติ ศิริภัทราชัย
  17. โลกบ้องแบ๊วของแมวตัวกลม เล่ม 6, Ru Tatuki
  18. โลกบ้องแบ๊วของแมวตัวกลม เล่ม 7, Ru Tatuki

เบ็ดเสร็จโดนไปทั้งหมด 3,138 บาท … หนังสือส่วนใหญ่เป็นหนังสือนิยาย ส่วนน้อยเป็นหนังสือเที่ยว (ที่ปกติจะซื้อเยอะ) คิดว่ารอบนี้น่าจะอ่านจบไวนะ

ความรู้สึกแย่ๆ

คุณเคยมั้ยที่แบบตื่นมาก็รู้สึกแย่สุดๆ รู้สึกเหนื่อย หมดแรง ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร รู้สึกไม่มีพลัง ทั้งๆ ที่ไม่ได้ทำอะไรก็รู้สึกแย่ วันศุกร์ก็รู้สึกแย่ทั้งๆ วันต่อไปจะเป็นวันหยุด

คุณออกไปออกกำลังกาย ช่วงที่ออกก็โอเคดี ความรู้สึกแย่ๆ หายไป แต่พอคุณออกกำลังกายเสร็จ ความรู้สึกนั้นก็กลับมา

คุณกินข้าว ออกไปทำงานด้วยความรู้สึกแย่ๆ นั้น กินข้าวกลางวันด้วยความรู้สึกแย่สุดๆ เลิกงานก็รู้สึกแย่ ระหว่างทางกลับมาบ้านก็รู้สึกแย่สุดๆ

คุณกลับถึงบ้าน เจอหน้าพ่อแม่ เล่นกับหมาที่บ้าน ความรู้สึกแย่ทั้งใจทั้งกายนั้นหายไปชั่วขณะ คุณลืมอะไรแย่ๆ ทั้งวัน

พอคุณกลับเข้าห้อง ความรู้สึกแย่ๆ นั้นกลับมาอีก ….

เพื่อนเก่า

เมื่อวันศุกร์ผมไปกินข้าวกับเพื่อน ม. ต้นที่ร้านนึงแถวๆ พระราม 7 มา ไอ้พวกเหี้ยนี่ (ใช้คำนี้ได้เต็มๆ เพราะสมัย ม.ต้นเป็นชายล้วน) รู้จักกันมาเกือบๆ จะ 20 ปีล่ะ หลายๆ คนไม่ได้เจอหน้ากันตั้งแต่จบ ม.ต้นด้วยซ้ำ โชคดีที่มีเพื่อนหยิบหนังสือรุ่นไปเลยได้เปิดดูกันว่าไอ้นี่มันเป็นใคร (ในสมัยนั้นซึ่งเป็นภาพที่เราจำได้เสมอ) กับไอ้บุคคลที่ 3 ที่กำลังพูดถึงกันอยู่มันเป็นใคร

meeting นี้เกิดขึ้นจากอยู่ๆ เพื่อนคนหนึ่งที่ยังเจอกันตลอดไปได้ facebook ของเพื่อนคนหนึ่งที่ไม่คิดว่าจะได้เจอมันอีกแล้วมา หลังจากนั้นก็เกิดมหกรรมไล่ add กันยกห้องและพูดคุยกันผ่าน facebook และ line กันมาอยู่เกือบเดือน ที่น่าสนใจคือแม้ว่าเทคโนโลยีสมัยใหม่จะเป็นตัวนำพาให้เพื่อนๆ ได้มาเจอกันอีกครั้ง แต่เท่าที่คุยกันมีครึ่งต่อครึ่งเลยทีเดียวที่้บ้านและเบอร์บ้านยังคงเหมือนเดิมในหนังสือรุ่นแต่แม่งไม่มีใครคิดจะติดต่อกันเลย – -”

แต่อย่างไรก็ตามการได้นั่งคุยกับเพื่อนๆ ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของเพื่อน ได้เจอเพื่อนที่ไม่ได้เจอหน้าค่าตากันมาเกิน 10 ปี ได้คุยถึงเรื่องเหี้ยๆ ที่เคยทำกันมา ได้คุยถึงเพื่อนที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ มันก็เป็นช่วงเวลาที่ทั้งสุขและเศร้าอย่างบอกไม่ถูก


เรือขายปลาหมึกปิ้งกลางแม่น้ำเจ้าพระยา …ตอนกลางคืน

ป.ล. เพื่อนที่เก่าที่สุดที่ผมยังติดต่อได้ทาง facebook คือเพื่อนสมัยประถมครับ