สรุปความเสียหายงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้ง 43 ปี 2558

รอบนี้ไปมา 2 รอบเพราะว่ามิเกะเนะโกะ โฮส์มส์ดันไม่มีกำหนดออกชัดเจนซะงั้น

  1. ศิลป์ซิตี้: ผลงานของ celeb อวยสุดคมอย่าง @iannnnn ครับ (จบแล้ว)
  2. Talk Like TED: Carmine Gallo เขียน พลอยแสง เอกญาติ แปล .. บอกตรงๆ ว่าเล่มนี้ผมซื้อมาผิด โฮ
  3. บริษัทจัดส่งแมวขโมย 2: นางาชิมะ เอมิ เขียน นภสิริ สุทธาวาสสุนทร แปล
  4. จะรู้ได้ยังไงว่าแมวกำลังวางแผนฆ่าคุณ How to tell if your cat is plotting to kill you: Matthew Inman (Oatmeal) เขียน อรณี อรุณีกุล แปล (จบแล้ว)
  5. กระสุนเลือด Black Box: ไมเคิล คอนเนลลี่ เขียน พรรษพร ชโลธร แปล
  6. Shutdown กรุงศรี สงครามไร้ประสบการณ์คราวเสียกรุงครั้งที่ 2: ปรามินทร์ เครือทอง
  7. ปีศาจ: เสนีย์ เสาวพงศ์
  8. Joyland: สตีเวน คิง เขียน ปัทมา อิทรรักขา แปล
  9. จีนสมัยใหม่ ความรู้ฉบับพกพา Modern China: Rana Metter เขียน กิตติพงส์ สนธิสัมพันธ์ แปล
  10. คินดะอิจิยอดนักสืบตอนที่ 31 ปีศาจฆาตกร : โยโคมิโซะ เซชิ เขียน รัตน์จิต ทองเปรม แปล (จบแล้ว)
  11. มิเกะเนะโกะ โฮส์มส์ แมวสามสียอดนักสืบตอนที่ 23 ฆ่าตัวตายที่ชายหาด : อาคากะวา จิโรเขียน รัตน์จิต ทองเปรม แปล (จบแล้ว)

หมดไป 2047 บาท น้อยกว่าที่คิด (ตั้งเป้าว่าไม่เกิน 3 พัน) ถือว่าคุมงบได้ดีครับปีนี้ ^^

นานเกินไป

หลายๆ ครั้งผมก็รู้สึกว่าผมทำงานในตำแหน่ง support นานเกินไป

นานจนกระทั่งมีแต่คนมาระบาย มาบ่นปัญหาให้ฟังแต่ไม่มีใครสนใจที่ฟังปัญหาของผมบ้างเลย

ผมชอบทำเอกสารและชอบจัด training

ผมชอบทำเอกสารและชอบทำ training (ทั้งเป็นคนสอนและคนทำสื่อประกอบการสอน)

ผมโกหก

ผมเกลียดแม่งฉิบหาย แต่ตอนนี้ทุกคนคิดว่าผมชอบมันและบอกว่าผมต้องทำอะไรพวกนั้น

จุดเริ่มต้นของการทำเอกสารของผมเกิดจากผมจด note สิ่งที่ผมเรียนรู้ไว้เอง ผมจดเพื่อให้ตัวผมมาอ่านที่หลังจะได้เข้าใจ,เห็นภาพและทำมันได้อีกครั้ง บางเรื่องก็เกิดจากการลองผิดลองถูก บางเรื่องก็มีคนแนะนำวิธีที่ง่ายกว่าวิธีในเอกสารที่มันให้มา

ผมแชร์เอกสารที่ผมเขียนให้เพื่อน แล้วเพื่อนๆ ถูกใจเพราะมันก็งมในเรื่องนั้นอยู่หรือสิ่งที่ผมเขียน (จากที่เจอเองหรือมีคนบอกมา) ช่วยให้มันทำงานได้ง่ายขึ้น มีคนแนะนำให้ผมทำเอกสารให้เป็นประโยชน์กับทั้งทีมดูแต่ผมก็ไม่เคยสนใจ เพราะผมเขียนให้ตัวเองอ่าน อยากแก้พวกมึงก็แก้เองสิ

จุดเริ่มต้นของการสอนคนอื่นก็ไม่ต่างกัน คือผมต้องสอนสิ่งที่ผมรู้ให้ทีมที่ทำงานร่วมกับผมเพื่อที่ผมจะได้ทำงานง่ายขึ้น เขาจะได้ไม่ต้องมาถามผมในทุกๆ เรื่องและทุกๆ ครั้ง คือผมก็ไม่ได้อยากทำมันแต่เพราะแม่งไม่มีใครทำผมก็เลยต้องทำ

ไปมาๆ ทุกคนก็เหมารวมไปว่าผมรักที่จะทำมัน ตอนนี้ผมบอกเขาไปตรงๆ ว่าผมไม่ได้ชอบที่จะทำมันก็กลายเป็นว่ามันกลายเป็นหน้าที่ที่ต้องทำตามสายงานไปซะแล้ว

ควย