เดินเล่นกับ M.Zuiko 45/f1.8

ผมได้มีโอกาสหยิบยืมเลนส์ OLYMPUS : M.ZUIKO DIGITAL 45mm F1.8 ของเพื่อนมาใช้ถ่ายงานแต่งงานของเพื่อนผมเล่นๆ ซึ่งผลลัพท์ขอบอกว่าไม่ชอบเท่าไหร่ เลยลองเอาไปถ่ายรูปเล่นๆ ย่านบางลำพูทะลุไปถนนราชดำเนิน เดินไปสนามหลวงแล้วก็กลับมาบางลำพูอีกที

รูปทั้งหมดที่ผมมา process ใน Lightroom (ลิขสิทธิ์) อีกทีนะครับ เพราะการใช้งานของผมปกติก็ process รูปอยู่แล้ว อย่าคิดว่านี่เป็นการถ่ายรูป street นะ ไอ้ที่ผมถ่ายมันแค่ snap เฉยๆ ไม่ได้สต่งสตรีทอะไรทั้งนั้น (street ต้องแบบนี้ หรือ แบบนี้) ผมเดินถ่ายแบบเรื่อยเปื่อย snap ไปเรื่อยๆ แบบฉวยจังหวะมากกว่า ไม่กล้าเข้าไปถ่ายแบบจะๆ นัก เว้นแต่เค้าหันมาก็ยิ้มให้

เดินเข้าไปถ่ายในวัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร เป็นวัดที่ถ่ายสนุกตรงที่วัดมันแคบมากกๆ ทุกอย่างแออัดกันสุดๆ รอบนี้ได้ถ่ายในพระอุโบสถด้วย


f2.8 ก็เบลอประมาณนี้

เลนส์ตัวนี้เป็นเลนส์หน้าตาสไตล์ Olympus เต็มที่คือสีเงินๆ ดูเป็นเหล็กๆ (หรือจริงๆ มันเป็นเหล็กวะ แต่มันเหมือนพลาสติกนะ) ข้อเสียที่ร้ายกาจเหมือนเลนส์ Olympus อื่นๆ คือเอามาใส่กับ Body Panasonic แล้วไม่เข้ากันเลย (ไม่ได้ถ่ายรูปมา) เลนส์เล็กและเบาดีมากครับ ตัวเลนส์ไม่มี Hood มาให้ (ต๊ายย)


พระพุทธชินสีห์และพระโต
Continue reading “เดินเล่นกับ M.Zuiko 45/f1.8” →

Orange Caramel: The 1st album Libstick

Libstick เป็นอัลบั้มเต็มอัลบั้มแรกของสามสาว Orange Caramel sub unit ของ After School ที่ประกอบไปด้วยสาวน่ารัก Raina, สาวสวย Lizzy และสาว sexy Nana

ตามสไตล์ค่าย Pledis ที่กว่าจะออกอัลบั้มเต็มก็ออก single มาหลอกแดกอยู่เป็นปีๆ พอออกชุดเต็มมาปุ๊บ package ก็จัดเต็มเลยครับ


ปก

>
Package เป็นสมุดหนาๆ ครับ แข็งแรงดีมากๆ ดีกว่า I Got A Boy เยอะเลย
Continue reading “Orange Caramel: The 1st album Libstick” →

Unconference, Not Collaborative

ผมเคยเข้าร่วมกิจกรรม unconference 2 ครั้งด้วยกันคือ barcamp bkk ครั้งที่ 1 และครั้งที่ 3 ครั้งที่ 1 ผมไปถ่ายรูปแล้วไปกวนตีนเค้าอย่างเดียว ส่วนครั้งที่ 3 เตรียมหัวข้อไปดิบดีแต่ไม่มีใครเลือก (แม่ง) สิ่งที่ผมสังเกตุได้ระหว่างครั้งที่ 1 และ 3 คือคนเข้าร่วมมานั่งฟังนิ่งๆ มากกว่าสมัย 1 มาก และผมก็ไม่ได้เข้าร่วม event แนวนี้อีกเลย

เมื่อต้นปี ที่ทำงานผมคิดจะจัดงานแนวๆ unconference ขึ้นเหมือนกัน ให้คนใน office มาพูดมาแชร์กันทั้งเรื่อง technology, วิธีการทำงานเจ๋งๆ ของแต่ละคน อะไรทำนองนี้ มีการโปรโมตกิจกรรมไปทาง leader, manager ต่างๆ ให้คนมาร่วมเยอะๆ คนที่จัดก็มาชวนผมด้วยเพราะรู้ว่าผมเคยร่วม barcamp bkk และอ่านเวบพวกเทคโนโลยีบ่อย ซึ่งผมก็ตกลงไป

มีเพื่อนผมคนนึงสนใจงานนี้ (มั้ง) มาถามผมว่า “งานนี้คนเข้าร่วมต้องพูดด้วยเหรอ ทำไมต้องพูดด้วยอ่ะ นั่งฟังไปกินขนม (ฟรี) ไปอย่างเดียวไม่ได้เหรอ?”

ผมก็ตอบไปแค่ว่า “เออ ทุกคนต้องพูด” แล้วมานึกย้อนหลังว่า ไม่แปลกที่งานพวกนี้จะและหลายๆ project แนว collaboration รอบตัวผมจึงไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่

ป.ล. ผมว่าจะไปพูดเรื่องข้อดีของการใช้โปรแกรมพวก dropbox, google drive, ms skydrive ในงาน unconference ที่ office นี่แหละ น่าจะง่ายๆ ดี ฮ่าๆ