สะพายกล้องเที่ยวเชียงใหม่ : พาเที่ยวย่านท่าแพ

อย่างที่ผมบอกใน entry พาเที่ยวเฮือนสุนทรีว่าผมไปทำกิจกรรม CSR ที่เชียงใหม่มา โดยไปพักที่โรงแรม imm hotel ตรงท่าแพมาครับ ทำให้ไปไหนสะดวกดี จะหาอะไรกินก็ง่าย


โรงแรมมี Mc ด้วยครับ หุๆ


บรรยากาศในโรงแรม คล้ายๆ หอพักเอามาโมยังไงชอบกล

รอบๆ โรงแรมก็มีที่ให้เดินเยอะครับ ทั้งประตูท่าแพเอง, ตาบัค (นับเป็นที่เที่ยวเหรอวะ) และโรตีป้าเด ตรงหน้าวัดมหาวัณครับ


โรตีป้าเดครับ คนรอคิวเยอะหน่อย รอนิดนึง รับรอง อร่อย

จริงๆ ย่านท่าแพมีอะไรอีกเยอะครับ โดยเฉพาะวันอาทิตย์จะมีถนนคนเดินที่นี่ ผมเคยเดินแล้ว สนุกดีครับ

สะพายกล้องเที่ยวสิกขิม #1: นมัสเต Kolkata

ตอนต้นๆ ปีประมาณเดือนกุมภามีเพื่อนโทรมาชวนไปเที่ยวอินเดีย ผมตอบตกลงไปก่อนแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าอินเดียมันใหญ่นี่หว่าเลย เลยถามมันต่อว่าไปรัฐไหนวะ พอมันตอบว่ารัฐสิกขิมผมก็เออๆ ออๆ กับมันไปก่อน เพราะไม่รู้จักรัฐนี้เลยครับ

ผมไปในช่วงสงกรานต์ทีผ่านมานี้ครับ เป็นทริป backpack ที่ไปยาวนานที่สุดที่เคยไปคือ 10 วันตั้งแต่วันที่ 12 เมษายน – 21 เมษายน ไปกับเพื่อนๆ 7 คนด้วยกัน (รู้จักอยู่ 2 อีก 4 เพื่อนใหม่) นั่งสายการบิน Indigo ออกจากสุวรรณภูมิตอนตี 1 เป็นสายการบิน low cost ของอินเดียครับ แนวๆ AirAsia คือไม่มีอะไรให้เลย ต้องซื้อเอาหมด ผมซวยไปนั่งตรงประตูฉุกเฉิน ง่วงก็ง่วงแต่แอร์ก็ปลุกมาฟังว่าประตูใช้ยังไง พอผมทำหน้าง่วงๆ ก็ถามเสียงดังๆ ว่า Do you understand? ผมก็เลยอธิบายที่เค้าพูดไปให้ฟัง เขาถึงยอมให้ผมหลับเสียที

นั่งหลับๆ ตื่นๆ ท่ามกลางแขกจำนวนมหาศาล ไปถึงสนามบินเมือง โกลกาตา (Kolkata) หรือชื่อเก่า กัลกัตตา (Calcutta) ตอนตี 4 กว่าๆ กว่าจะผ่าน ตม ต่างๆ ก็ประมาณเกือบๆ จะตี 4 ครึ่งซึ่งนับว่าเร็วเกินคาดครับ รับกระเป๋าแล้วพบว่าฟ้ายังไม่สว่างเลย เลยตัดสินใจนอนต่อแถวๆ ทางออกนี่แหละ พี่ทหารไม่ว่าเลย (ที่นี่ไม่ใช้ยามครับ ใช้ทหารถืออาวุธครบมือเลย)

ตื่นประมาณ 6 โมง ล้างหน้าแปรงฟันแล้วเดินสำรวจสนามบิน Kolkata พบว่ามันเหมือสุวรรณภูมิยุคแรกๆ ครับ คือกว้าง ใหม่ ห้องน้ำสกปรก ห้องน้ำน้อย ไม่มีเห้อะไรขายเลย มีทหารเดินไปเดินมาคอยตรวจตลอดเวลา พอตื่นกันครบก็เดินไปบู๊ท prepaid taxi เพื่อเที่ยวเมืองกันก่อนในตอนเช้า เราบอกเขาว่าจะไปไหน เขาจะให้ราคามา (ต่อไม่ได้มั้ง) จ่ายแล้วจะมีใบเสร็จระบุว่าไปรถคันไหน เราก็เดินไปที่บู๊ท taxi ข้างนอกแล้วคนขับจะพาเราไปเอง กัน taxi ตุกติกได้ระดับหนึ่ง (แต่วันหลังก็เจอ)


ที่จะเจอแถวๆ prepaid taxi คือเด็กที่มั่วนิ่มเดินนำทางเราไปรถแล้วแม่งคิดตังค์ครับ ห่า ช่วยถือของก็ไม่ช่วย กูอ่านเลขทะเบียนออกเว้ยว่าคันไหน ถ้าไม่จ่ายคนขับแม่งไม่ออกรถด้วยนะเออ

ที่แรกที่เราจะไปคือวัดเจ้าแม่กาลี Dakshineswar Kali Temple ครับ อยู่นอกตัวเมือง ซึ่งเท่าที่ดูถนนหนทางในเมือง Kolkata แล้วก็คล้ายๆ บ้านเรา เพียงแต่สกปรกกว่า มั่วๆ กว่า เก่าและโทรมกว่าบ้านเราเยอะ เพื่อนที่เคยไปเมืองนิวเดลีบอกว่าเหมือนกันเลย

ยิ่งใกล้ถึงวัดคนก็ยิ่งเยอะครับ เห็นชาวบ้านเดินกันเพียบเลย ตอนแรก Taxi คันที่ผมนั่งจะจอดปากซอยแล้วให้เดินเอา เพื่อนผมเลยบอกว่ามึงขับตามเพื่อนมึงไปเลย ดูดิเพื่อนมึงขับเข้าวัดไปแล้ว (พูดเป็นภาษาอังกฤษนะ) ถึงได้ขับเข้ามาจอดแถวๆ วัดได้ พบว่าคนเยอะโคตรรรรรรรรรรรรรรรรร สงสัยวันที่ไป (วันที่ 12 เมษา) จะเป็นวันสำคัญอะไรบางอย่างซะแล้ว


คนมหาศาลครับ


แว๊บแรกที่ผมยกกล้องขึ้นมา พี่โบกมือยิ้มให้เลยครับ
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวสิกขิม #1: นมัสเต Kolkata”

สะพายกล้องเที่ยวเชียงใหม่ : พาไปกินที่เฮือนสุนทรี

เมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา (หลายเดือนละ) ผมไปทำกิจกรรม CSR ที่เชียงใหม่เป็นเวลา 3 วัน 2 คืน กับบริษัทของผมครับ ในระหว่างที่ไปตอนกลางวันก็ไปทำกิจกรรม CSR ส่วนกลางคืนก็ปล่อยเที่ยวกันตามใจชอบ วันแรกที่ไปเขาพาไปกินข้าวที่เฮือนสุนทรี ร้านอาหารของคุณสุนทรี เวชานนท์นักร้องเพลงลุงทุ่งล้านนาชื่อดัง แม่ของลานนา คัมมินส์นั่นเองครับ

ร้านนี้เข้าไปลึกพอดูครับ ซอยก็แคบ รถบัสที่นั่งไปเกือบๆ จะเต็มซอยแล้ว แถมลอง google ดูก็เจอทั้งร้านเก่าร้านใหม่ที่อยู่คนละที่กันให้งงเล่น เล่นเอาเพื่อนผมที่ตามมาที่่หลังเกือบจะวางมวยกับสามล้อเพราะนึกว่าสามล้อพาอ้อมแล้ว

เข้ามาในร้านก็บรรยากาศดีครับ ร้านโปร่งๆ คนเยอะแต่ก็ไม่ได้แออัดอะไรนัก นั่งฟังดนตรีสักพักคุณสุนทรีก็ขึ้นมาร้อง


Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวเชียงใหม่ : พาไปกินที่เฮือนสุนทรี”