บันทึก 16 ตุลาคม 2563

จริงๆ ควรจะบันทึกอะไรสักอย่างตั้งแต่เมื่อวันที่ 16 แล้ว แต่คืนนั้นไฟแม่งดับทั้งซอยตั้งแต่ 4 ทุ่มครึ่งถึงตีหนึ่งเลยไม่เขียนอะไรมันล่ะ วันที่ 17 ก็เหนื่อยจนเขียนไม่เสร็จ

ออกตัวก่อนว่าผมไม่ได้ไปเข้าร่วมการชุมนุมแต่อย่างใด ผมได้แต่นั่งเฝ้าบรรยากาศอยู่หน้าจอ ผมทำได้แต่ทักเพื่อนๆ ที่ไปร่วมว่ากลับหรือยัง ปลอดภัยไหม อยู่ไหนแล้ว ซึ่งโชคดีที่เพื่อนๆ ผมทุกคนออกมาก่อนเหตุการณ์ใช้ความรุนแรงกับผู้ชุมนุม แต่น้องๆ หลายคนไม่ได้โชคดีแบบนั้น


ภาพประกอบจากสำนักข่าว Reuters โดย @soezeya

ผมเชียร์การชุมนุมของคนรุ่นใหม่มาตั้งแต่ต้น ทุกครั้งของการชุมนุมแม้จะมีมุกที่กวนตีนรัฐบาลและผู้มีอำนาจรวมไปถึงการตะโกนด่าระบายความในใจ แต่ก็ไม่ได้มีความรุนแรง จนกระทั่งการมาของกลุ่มเสื้อเหลืองและเหตุการณ์วันที่ 14ที่เกิดความรุนแรงไปถึงจุดขีดสุดในวันที่ 16 ตุลา

วันนั้นผมเหนื่อยกับการไปหาหมอทั้งวัน เหนื่อยกับฝน แต่ภาพที่ผมเห็นทำให้ผมหดหู่ที่ช่วยเหลือน้องๆ และเด็กๆ ไม่ได้เลย และยังทำให้ผมโกรธที่สุด โกรธที่ผู้มีอำนาจและผู้สมยอมต่ออำนาจไม่เหลือความเป็นมนุษย์ใดๆ นอกจากทำตามคำสั่งและสนุกกับการทำร้ายประชาชนที่ไม่มีทางสู้ ประชาชนที่เรียกร้องสันติภาพอย่างสันติ ผมดูจนปวดหัว ปวดใจ ปวดร้าว


ภาพประกอบจากสำนักข่าว Reuters โดย @soezeya

ประเทศนี้แม่งมาถึงจุดที่ย้อนกลับไม่ได้อีกรอบแล้ว


รูปประกอบจาก #มิตรสหายท่านหนึ่ง

ผมทำช่วยเหลืออะไรเด็กๆ ที่หน้างานไม่ได้ ผมทำได้แต่ส่งข่าวความจริงเกี่ยวกับความรุนแรงที่รัฐกระทำต่อประชาชนออกไปให้โลกเห็น ผมทำได้เพียงต่อท่อน้ำเลี้ยงเล็กๆ น้อยๆ ให้กับกลุ่มผู้ใฝ่หาเสรีภาพ ผมทำได้แค่ช่วยให้เหตุการณ์ในวันนี้ไม่ถูกลืมและได้รับการเล่าต่อสู่คนรุ่นหลัง

ผมขอประนามผู้มีอำนาจทุกคนทุกระดับที่มีส่วนร่วมกับการใช้กำลังกับผู้ชุมนุม และขอให้คนที่โดนจับได้รับการปล่อยตัวโดยไว

เผด็จการจงพินาศ ประชาราษฎร์จงเจริญ


รูปประกอบจาก #มิตรสหายท่านหนึ่ง

Reference:
#16ตุลาไปแยกปทุมวัน
Thai police use water cannons on defiant protesters
#16ตุลาไปแยกปทุมวัน ตำรวจสลายการชุมนุม ฉีดน้ำผสมแก๊สน้ำตาใส่ผู้ชุมนุม
ชมคลิป: นาทีสลายการชุมนุมแยกปทุมวัน
ชั่วโมงแห่งความโกลาหล ประมวลภาพตำรวจสลายการชุมนุม #16ตุลาไปแยกปทุมวัน
นาทีสลายการชุมนุม #16ตุลาไปแยกปทุมวัน

ป.ล. ไว้ตอนหน้าจะเขียนเรื่อง “Generation ตาสว่าง” ที่จะเกิดหลังจากนี้

สะพายกล้องเที่ยวสวนนงนุช

เมื่อวันพุธที่แล้วผมไปเที่ยวสวนนงนุชที่พัทยามาครับ ก็ใช้โปรเข้าฟรีเดือนกันยายนวันสุดท้ายที่เขตบ้านผมได้สิทธิ์พอดี 🙂

ผมและครอบครัวขับรถออกจากบ้าน 8 โมงครึ่ง รถเยอะช่วงทางด่วนถึงมอเตอร์เวย์เท่านั้นแหละ พอหลุดมาได้ก็ฉลุยเลย แต่กว่าจะถึงก็ 11 โมงกว่าเพราะหลงทางในพัทยานิดหน่อยครับ ไปออกเกือบสัตหีบโน่นกว่าจะย้อนกลับมาได้

วันนั้นที่ไปคนน้อยมากครับ เดินสบายๆ เลย อากาศร้อนแต่ยังดีพอมีลมโชยบ้าง ที่ดีที่สุดของวันคือฝนไม่ตกเลย

พอเข้ามาด้านในก็เจอสวนตะบองเพชรก่อน ชนิดของต้นไม่หลากหลายเท่าไหร่นัก (ในสายตาผมอ่ะนะ) แต่ว่าอลังการดีครับ

ตรงจุดนี้จะมีบันไดพาเดินขึ้นไปสวนลอยฟ้าครับ มีทั้งไม้เลื้อย ต้นไม้สูงๆ อากาศชื้นนิดๆ เดินสบายๆ จัดสวยมาก มากตอนเที่ยงๆ นี่แดดจัดดูโปร่งดี


ไม้เลื้อยจัดเป็นทรงต่างๆ สวยงามครับ
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวสวนนงนุช”

สะพายกล้องเดินท่องเยาวราช:กันยายน 2563

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาผมไปเดินถ่ายรูปเล่นที่เยาวราชมาครับ ตอนแรกตั้งใจจะถ่ายกล้องฟิล์ม 100% แต่ด้วยความรีบร้อนเลยลืมหยิบฟิล์มออกจากบ้านทั้งๆ ที่ฟิล์มในกล้องเหลือแค่ 6 รูป กะว่าจะไปซื้อเอาแถวนั้นก็พบว่าร้านกล้องในย่านนั้นก็ปิดวันอาทิตย์ทุกร้านอีก สรุปเลยถ่ายกล้องฟิล์มหมด แล้วงัดเอา Ricoh GRIII ออกมาถ่าย กลับบ้านมาแต่งเป็นโทนฟิล์ม Fuji Pro 400H RNI เอา

ออกมาจากสถานีวัดมังกรแล้วก็หาอะไรกินแถวนั้น (รอบนี้กินนายฮุยก๋วยเตี๋ยวปลา ซอยเยาวราช 6) แล้วก็เดินเล่นเส้นถนนแปลงนามที่ผมไม่เคยเดินเลย พบว่ามีร้านค้า มีร้านขนมเยอะเหมือนกัน (แวะกินขนมร้าน Nam Dao Huu ได้เยอะมากก)


ซอยนี้เขาตกแต่งธีมนี้เลย

ข้ามถนนย้อนกลับมาเข้าห้าง I’m Chinatown วันหลังใช้เป็นจุดนั่งพักก็ดีครับ


Continue reading “สะพายกล้องเดินท่องเยาวราช:กันยายน 2563”