สะพายกล้องเที่ยวสิกขิม #5.2: บ๊ายบาย North Sikkim

หลังจากไปเที่ยวภูเขาหิมะที่ Zero Point กันจนหนำใจ ก็นั่งรถไป Yumthang กันต่อครับ

ก็นั่งรถย้อนกันไปตรงจุดพักรถที่เปลี่ยนรองเท้านั่นแหละ ติเนชจอดให้เราลงเดินผ่านทุ่งหญ้าไปเล่นริมลำธาร แล้วบอกว่าให้ไปเจอที่ร้านน้องสาวเขานะ

เดินผ่านชิวๆ ฮะ มันกินหญ้าไป เราก็ถ่ายมันไป

ระหว่างทางเดินไปนี่ขอบอกเลยว่าหนาวมากๆ หนาวกว่าบน Zero Point อีก เพราะลมมันแรงมากๆ เสื้อผมมันไม่ใช่แบบกันลมด้วย หนาวจนฟันกระทบกันกึกๆ เลยครับ ตัว Yumthang พอฟ้าปิดก็เฉยๆ เลย นอกจากหนาวบัดซบก็ไม่มีอะไรเลย -*-

ลำธารน้ำตื้นๆ ครับ ถ้าหน้าน้ำจริงๆ น้ำน่าจะเยอะกว่านี้
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวสิกขิม #5.2: บ๊ายบาย North Sikkim” →

My favorite camera ads

Update 2022: หาโฆษณา Lumix ไม่เจอแล้วจ้า

ยอมรับว่าโฆษณากล้องที่ผ่านตาผมบ่อยมากที่สุดในช่วงนี้คือโฆษณากล้อง Olympus ซึ่งผมดูแล้วเฉยๆ สุดๆ ดูแล้วนอกจากจะบอกว่า “ถือกูแล้วหล่อ” แล้วก็ไม่มีอะไรเลย เลยมานึกถึงโฆษณากล้องที่ดูแล้วชอบๆ ก็เลือกมาได้ 3 ตัวครับ

ตัวแรก Nikon

ตัวที่สอง Canon 60D

ทั้ง 3 ตัวมีสิ่งที่เหมือนกันเน้นที่ความสุข ทั้งความสุขที่ได้ออกไปเที่ยว, ความสุขที่ได้ถ่ายรูปคนที่เรารัก, ความสุขที่ได้ถ่ายรูป โดยมีกล้องเป็นส่วนประกอบเล็กๆ ส่วนหนึ่งเท่านั้น

ดูแล้วอยากออกไปถ่ายรูปแฮะ

สะพายกล้องเที่ยวสิกขิม #5: พาเที่ยว Zero Point หุบเขาหิมะแห่งสิกขิม

หลังจากเรามาถึงเมือง Lachung กันแล้ว (ดู blog ก่อนหน้า) วันนี้เราก็ตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะไปเที่ยวZero Point กันครับ แค่ชื่อก็การันตีความหนาวสุดขั้วแล้ว

ตื่นมาก็เจออะไรแบบนี้

เช้านี้ตื่นมาไม่อาบน้ำอะไรเลยครับเพราะมันหนาวมากๆ ล้างหน้า แปรงฟัน แบบเย็นหน้ามากๆ ทากันแดดจบ ก็ออกไปยืนรอติเนชมารับพร้อมคู่แขกเพราะเขาจะไปด้วยกัน (แต่นั่งรถคนละคันนะ)

บ้านพัก

เมี๊ยววว ลูกแมวน่ารักมากกกกกกกกกกกกก ไม่เชื่องเท่าไหร่

แม่แมว (มั้ง)

เนื่องด้วยสิกขิมได้ฉายาว่า “ดินแดนที่ไร้ราบ” (แต่ผมอยากเรียกมันว่าดินแดนแห่ง permit มากกว่า) สงสัยกันมั้ยว่าเขาจอดรถกันยังไง … เขาก็จอดตามปกติแล้วหาหินมารองกันทุกคันครับ

พอทุกคนมาครบตอน 6.30 ก็นั่งรถไปกัน นั่งกันไปแบบงงๆ ง่วงๆ ไปถึงจุดพักก่อนขึ้น Zero Point ซึ่งก็เป็นที่เที่ยวอีกที่ที่ชื่อ Yumthangก็แวะกินข้าวเช้าเป็นขนมปังนึ่งทาเนย ผิงไฟกันที่นี่ ที่นี่พิเศษหน่อยตรงที่ต้องเปลี่ยนรองเท้าเป็นรองเท้าบู๊ตสำหรับลุยหิมะครับ ก็ฝากรองเท้าไว้เลยเพราะร้านที่กินกะที่เปลี่ยนรองเท้าเป็นร้านของน้องสาวติเนชเอง สบายๆ

ระหว่างนั่งรอ เพื่อนผมคนนึงออกไปถามข้างนอกว่าห้องน้ำไปทางไหน คำตอบที่ได้คือ “Toilet is in the forest” พร้อมกับผายมือไปทางป่า … แล้วมันก็หายไปนานเลย กลับมาได้ความว่ามันแอบไปเข้าห้องน้ำ resort แห่งเดียวแถวนั้นมา เพราะเข้าป่าแล้วเจอกับระเบิดเยอะมากๆ เพราะที่นี่คนมหาศาลเลยทีเดียว

พอกินอิ่ม เปลี่ยนรองเท้ากันครบ ก็นั่งรถต่อไป Zero Point กันนน ยิ่งเข้าใกล้ Zero Point คนยิ่งเยอะ รถจอดกันยาวมากๆ ทางก็ชัน จนติเนชก็ปล่อยเราลงก่อนแล้วขับรถแทรกฝูงชนไปรอกับคนขับรถคนอื่นครับ ส่วนพวกเรานี่เห็นภูเขาหิมะอยู่ตรงหน้าก็ตื่นเต้นโคตรๆ จนอยากจะวิ่งใส่กันตอนนั้นเลยทีเดียว