Arrietty ถือเป็นหนังเรื่องแรกที่ผมดูในปี 2556 หลังจากที่ไปรื้อ DVD แล้วพบว่าผมซื้อเรื่องนี้ไว้นานแล้ว หนังเรื่องนี้เป็นหนังลำดับที่ 17 ของ Studio Ghibli (นับ Nausicaä ด้วยนะ)

หนังเรื่องนี้ดัดแปลงจากหนังสือสำหรับเด็กเรื่อง The Borrowers ของ Mary Norton หนังเล่าถึงเรื่องราวของครอบครัวคนตัวจิ๋วประกอบด้วย พ่อ แม่ และลูกสาวซึ่งเป็นนางเอกที่ชื่อ Arrietty อาศัยอยู่ร่วมชายคาในบ้านเดียวกับเรา พวกเขายังชีพด้วยการ “ยืม” (แถวบ้านเรียกขโมย) สิ่งของเล็กๆ น้อยๆ จากบ้านเจ้าของ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นสิ่งของที่เราไม่สนใจว่าจำนวนมันจะน้อยลงไปเช่น น้ำตาล 1 ก้อน, กระดาษทิชชู่หนึ่งแผ่น ทำนองนี้ เรื่องมันเกิดตอนที่ Arrietty และพ่อกำลังออกไปยืมของแล้วถูก “โช” หลานชายของเจ้าของบ้านที่เพิ่งมาอาศัยวันแรกเห็นเข้าระหว่างที่กำลังไปตบกระดาษทิชชู่ในห้องของโชซะงั้น – -*

หนังเรื่องนี้สนุกมากครับ คือมันหนังเรียบๆ เนิบๆ แต่ดูสนุกจนละสายตาไม่ได้สไตล์ Ghibli ตัวหนังเองไม่มีปูพื้น ไม่มีปูเนื้อเรื่องอะไร แต่ค่อยๆ เดินเรื่องไปเรื่อยๆ ให้เราเข้าใจพฤติกรรมของคนตัวจิ๋วและอดีตของพระเอกได้เป็นอย่างดี ภาพก็สวยมากกกกกกกจนคิดว่าจับภาพนิ่งเอาไป print ใส่กรอบรูปได้เลย เพลงประกอบก็เพราะมากกก คือคุณภาพด้านงานภาพและเสียงเหนือกว่า Ponyo ไปโขเลย

ส่วนตัวผมชอบเรื่องนี้มากกว่าเรื่องก่อนหน้าอย่าง Ponyo นะครับ คือ Ponyo รู้สึกเฉยๆ (แต่ Earthsea นั้นเข้าขั้นห่วย) แต่เรื่องนี้ดูสนุกมาก แทบไม่รู้สึกถึงข้อเสียเลย ^^ จัดเป็นอนิเมชั่นที่ห้ามพลาดเรื่องนึงเลยครับ