ตากล้อง vdo จำเป็น

วันนี้ผมรับหน้าที่เป็นตากล้อง vdo ถ่ายรุ่นน้องคนนึงขอแฟนมันแต่งงาน แถมเป็นการแอบถ่ายซะด้วย เพราะน้องมันกะจะ surprise แฟน -*-

ลำพังแอบถ่ายก็ยากอยู่แล้ว นี่ถ่ายด้วยกล้อง DSLR ของน้องมันที่เป็นค่าย Canon ซึ่งไม่ใช่ค่ายประจำของผมซะด้วย

แน่นอนว่าแม้จะเป็นงานที่น้องมันบอกว่า “ถ่ายเล่นๆ ไม่จริงจัง” แต่งานเมื่อถึงมือก็ต้องทำออกมาให้ดีที่สุด ก็ขอแชร์การเตรียมตัวของผมให้อ่านกันครับ

Continue reading “ตากล้อง vdo จำเป็น” →

สรุปทริปกัมพูชา

เมื่อวันที่ 23 – 25 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ผมไปเที่ยวประเทศกัมพูชา กับครอบครัวมาครับ ใช้บริการทัวร์ของบริษัท สวัสดี ฮอลิเดย์

วันที่ 23 กุมภา
- รถตู้(รถแบบรถท่าอนุสาวรีย์ชัยนี่แหละ) ออกจากกทมตรงปั้ม ปตท แถวๆ วิภา จริงๆ ควรจะออกตี 5 แต่มีรถคันนึงหลงทาง เลยกว่าจะออกได้ 6 โมงเช้า -*-
- ข้ามไปเขมรที่อรัญประเทศ (ด่านโรงเกลือ) เปลียนรถเป็นรถบัสเล็กๆ ที่ปอยเปต
- นั่งรถอีกประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่งถึงเมืองเสียบเรียบ
- กินข้าวที่ร้านเชียงใหม่ (อย่างง) แล้วไปเที่ยวปราสาทพระโค
- ไปเที่ยวปราสาทบากอง
- ไปโรงแรม Dyna Boutique Hotel เพื่อ check in, ออกไปกินข้าว แล้วก็กลับมานอนที่โรงแรม
วันที่ 24 กุมภา
- ไปปราสาทบันทายสรี
- ไปปราสาทแปรรูป
- ไปปราสาทกระวาน
- กินข้าวเที่ยว แล้วไปเที่ยว นครวัด
- ส่งท้ายวันด้วยการขึ้นภูเขาไปปราสาทพนมบาเค็ง
วันที่ 25 กุมภา
- ไปนครธม เที่ยวปราสาทบายน
- ไปปราสาทตาพรม
- กินข้าวกลางวันแล้วไป shopping ที่ตลาดซาจ๊ะ ตลาดเก่า-ใหม่
- เดินทางกลับสู่ประเทศไทย

ทริปนี้เป็นทริปแบบไปทัวร์ครั้งที่ 2 ในชีวิตผมครับ หลังจากไปญี่ปุ่นเมื่อ 6 ปีก่อน ไปทัวร์มันก็สะดวกเรื่องเดินทาง หาที่กิน หาที่นอนดี แต่ข้อเสียคือเราจัดการเวลาเองไม่ได้ รวมถึงไม่ได้เที่ยวในที่ๆ เราอยากเที่ยวให้เต็มที่

เส้นทางจากปอยเปตไปเสียบเรียบนี่ผมได้รับคำเตือนมาเยอะมากว่าเส้นทางนรกมาก ทั้งเป็นหลุมเป็นบ่อ ทั้งลูกรังฝุ่นกระเจิงสุดๆ แต่ตอนนี้ถนนราดยางอย่างดีแล้ว เรียบมาก ไม่มีฝุ่นเลย (ทุนรัฐบาลญี่ปุ่น เสร็จเมื่อปี 2008) ถนนมีสองเลน รถวิ่งได้ความเร็วจำกัด แต่ก็ทำให้ลดระยะเวลาเดินทางจากแต่ก่อน 5 ชั่วโมงเหลือ 2 – 3 ชั่วโมงได้

เมืองปอยเปตนั้นไม่ได้เจริญอะไรมากอย่างที่คิด แต่มีคาสิโนและโรงแรมเพียบเลย มี true coffee มีป้ายทุกอย่างเป็นภาษาไทย (บางทีมีจีน) และมีชาวเขมรเป็นคนงานคอยขนกระเป๋าข้ามแดนเพียบ อ้อ ที่ปอยเปตนั้นสัญญาณมือถือของไทย (ผมใช้ AIS) ยังข้ามมาได้ ไม่ต้องโรมมิ่ง แต่ระหว่างทางไปเสียมเรียบก็ตัดเป็นโรมมิ่ง การผ่านแดนช้ามากเพราะคนเข้าและออกเยอะมากกก

บรรดาปราสาทที่ไปเที่ยวทั้งหมดนั้น ผมยกให้ บันทายสรี, นครวัด, ปราสาทบายนและปราสาทตาพรมคือที่สุดของที่สุดแล้ว เหนือกว่าปราสาทอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัดเลย ถ้าไม่มา 4 ที่นี่ถือว่าน่าเสียดายมากๆ

บันทายสรีนี่สวยงามแบบรายละเอียดขั้นสุดยอด ดูอ่อนหวาน

นครวัดนี่ก็ SEE ANGKOR WAT AND DIE จริงๆ ครับ อลังการงานสร้าง ผมเที่ยวได้แค่ 1/3 เอง ถ้าจะเก็บให้ครบต้องสัก 2 ถึง 3 วันเลยทีเดียว
Continue reading “สรุปทริปกัมพูชา” →

โทษใครไม่ได้

เดือนที่แล้วผมได้รางวัลพิเศษที่ office เป็นเงินจำนวนประมาณ 7950 บาท

ที่นี่ระบบการจ่ายรางวัลพิเศษนั้นจะให้เป็น Gift Voucher เท่านั้น เป็นเงินจำนวนเต็ม 0 ด้วย ซึ่งวิิธีแก้ไขปัญหาคือแลก Gift Voucher ไปแบบให้เงินรางวัลเหลือ หรืออีกวิธีคือจ่ายค่าบัตรเครดิตเพิ่มส่วนต่างแล้วแลก voucher เป็นเต็มๆ 8000 ไปซะ ซึ่งแน่นอนว่าผมเลือกวิธีหลัง

แต่ผมลืมใส่ award id และผมไม่รู้ตัว

ด้วยความดีใจ ผมตามแต่ voucher จะมาถึงรึยัง ไม่ได้ดูยอด balance ที่มันจะหักบัตรเครดิตว่ามันหักไป 8000 นะ (ซึ่งต้อง convert เป็นเงินยูโรอีก) ใช้เวลาประมาณ 10 วันก็ได้ voucher แล้ว ดีใจมาก

วันนี้ผมเข้าไป internet banking เพื่อทำธุรกรรมบางอย่างแล้วนึกไงไม่รู้ กดเข้าไปดูยอดบัตรเครดิต ปรากฏว่าเจอไป 8500 บาท!!!

หลังจากงงอยู่พักใหญ่ๆ ก็ลองเข้าไประบบจ่ายรางวัลพิเศษดูอีกที พบว่าผมลืมใส่ award id!! ไอ้สั่ง voucher รอบที่แล้วกลายเป็นผมซื้อ voucher ล้วนๆ 8000 บาท ซึ่งแปลงค่าเงินแล้วกลายเป็น 8500 กลายเป็นผมขาดทุน 500 บาท!!!

ตอนนี้ voucher ก็มาแล้ว ผมคง cancel อะไรไม่ได้ ก็ได้แต่ไปสั่ง voucher มาใหม่ คราวนี้ดูละเอียดว่าใส่ award id แล้วก็ต้องจ่ายเพิ่ม 50 บาท แล้วก็จะกลายเป็นมี voucher เซ็นทรัล 500 บาทอยู่ 32 ใบ….

โทษใครไม่ได้เลย ต้องโทษตัวเองคนเดียวที่ไม่ดูให้ดีตอนกรอกและตอนดูใบ confirm

ก็ต้องรับกรรมของความประมาทของตัวเองไป