Move to 1Password

ช่วงเดือนสองเดือนที่ผ่านมาผมวุ่นกับการย้ายและสร้าง password ใหม่สำหรับทุกๆ account ของผมเท่าที่นึกได้ไปบน 1Password (wiki)

คือขอสารภาพว่าผมตั้ง password ซ้ำๆ กัน (หรือต่างกันนิดๆ หน่อยๆ) สำหรับเกือบจะทุก account ของผมและผมก็ใช้มันแบบนั้นมาตลอดโดยเปิดพวก Two-Steps Authentication ไว้ไม่ว่าจะเป็น App หรือมือถือก็ตาม

แต่ช่วงหลังๆ ผมได้ email แจ้งเรื่องมีใครก็ไม่รู้ (ที่ไม่ใช่ผม) login account ที่ผมเองก็ลืมไปแล้วและติด two-steps ตรง verify code ทาง email เข้ามาเยอะมากจนผมเริ่มนอยแดก คือมันก็ยังเข้า account ผมไม่ได้หรอกนะ แต่แม่งนอยแล้วไงแม่งเดารหัสกูได้ไงวะ พอดีมีเพื่อนที่ใช้ 1Password family account ว่างๆ อยู่ผมก็เลยไปแจมด้วยเลย สบายไป หลังจากนั้นผมก็ไล่สร้าง password ใหม่แบบสุ่มสำหรับแต่ละ account ของผมเท่าที่นึกได้ด้วย 1Password แล้วผมก็จำแค่รหัส 1Password ก็พอ (ส่วน Secret Key ผมจำไม่ได้หรอก ฮาาา) ซึ่งก็ทะยอยๆ เปลี่ยน password ไปเรื่อยๆ ตามที่นึกออกว่ามี account อะไรบ้าง ส่วนเวบใหม่ๆ ที่เพิ่งสมัครก็ใช้ 1Password สร้างให้ สบาย

ที่นี้นอกจาก Social Media หรือเวบอื่นๆ แล้วก็มี password หลักๆ อีกสองสามตัวที่ผมก็เพิ่งเปลียนใหม่ให้ไม่ซ้ำกันและยากขึ้นเพื่อที่จะนึกออกแล้ว login ได้เลยโดยไม่ต้องเข้า 1Password ก่อน (ทั้งหมดเป็น password โง่ๆ ที่สร้างตั้งแต่ปี 2014 และเปิด Two-Steps ไว้แล้วเลยชะล่าใจ)

จริงๆ ก็มี software อีกหลายตัวที่ให้บริการและปลอดภัยเหมือนๆ กับเจ้า 1Password แหล่ะครับ แต่อันนี้มีเพื่อนใช้อยู่แล้วก็ใช้ๆ ตามกันไป ง่ายดีไม่ต้องคิด :p

ก็หวังว่าชีวิตจะปลอดภัยและ organize ขึ้นมาหน่อยนึงนะ

สะพายกล้องเที่ยวเกาหลี #5.1: Good bye, Seoul

ต่อจากตอนที่แล้วนะครับ วันนั้นเป็นวันกลับไทยของพวกเราล่ะ พวกผมเลือกที่จะนั่งรถบัส Limousine ไปสนามบินตอนเช้าครับ คือมันใช้เวลามากกว่านั่งรถไฟหน่อย แต่ว่าไม่ต้องลากกระเป๋าเอง แพงกว่ารถไฟหน่อยนึง พวกผมออกมารอที่รถป้ายรถเมล์ตรงแถวๆ อีแดครับ แป๊บเดียวรถก็มา คนขับลงมายกกระเป๋าให้ด้วย ดีงาม (ระหว่างนั่้งบังคับคาดเข็ดขัดนิรภัยด้วย)


อีแดยามเช้า


คืน Pocket Wifi

บรรยากาศยามเช้าที่สนามบิน Incheon International Airport (인천국제공항) ก็อย่างที่เดากันได้ คนเยอะมากกก คิวต.ม.ทะลักทั้งๆ มีมีช่องใหญ่ๆ ถึง 4 ทางกว่าจะหลุดเข้าไปได้ก็ใช้เวลานานอยู่เช่นเคย


Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวเกาหลี #5.1: Good bye, Seoul”

พาชมพระเมรุมาศ

เมื่อวันพุธที่ผ่านมาผมไปชมพระเมรุมาศพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่สนามหลวงมาครับ เหตุผลที่ไปวันพุธก็เพราะว่าคิดว่าคนน่าจะน้อย + ไปเย็นๆ เพราะอยากไปเก็บบรรยากาศช่วง blue hour (แต่ก็คิดผิดทุกอย่าง)


ภาพจากจุดแรกที่ให้เข้าไปครับ เขาจะให้อยู่จุดนี้แค่ 15 นาทีแล้วปล่อยให้เข้าไปเดินได้อย่างอิสระด้านใน

ผมเดินทางโดยรถเมล์ไปลงที่สนามหลวงตรงพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ แล้วเดินไปจุดคัดกรองครับ ผมใช้วิธีถามจากทหารที่มาให้บริการประชาชนแถวนั้นได้ความว่ามีสองจุดคือ 1)ตรงโรงแรมรัตนโกสินทร์ 2)ท่าช้าง ซึ่งจริงๆ จากตรงนั้นไปโรงแรมรัตนโกสินทร์ใกล้สุดแต่ต้องข้ามถนนเยอะหน่อย ผมเลยไปท่าช้างแทนเพราะกะจะหาอะไรกิน+ซื้อน้ำตุนไว้ก่อนครับ

ปรากกฏว่าระหว่างทางไม่มีของกินขายเลย (ก็ไม่แปลก) ของกินมีแค่ 7-11 ที่ท่าช้างเปิดอยู่ร้านเดียว แล้วก็เดินไปจุดตรวจต่อ ป้ายบอกทางก็ไม่มีแต่ผมใช้วิธีถามทางตำรวจ ทหารและอาสาสมัครไปเรื่อยๆ ทุกท่านแนะนำดีมากครับ พอเข้าจุดตรวจท่าช้างก็ไวและรวดเร็วดีมาก แล้วผมก็พบว่าจุดที่ให้ไปรอคิวรวมกันนั้นอยู่ตรงโรงแรมรัตนโกสินทร์นั่นแหละ สรุปเลยต้องเดินวนรอบสนามหลวงเล่นเข้าไปรอ (ก็ดี ได้เห็นสนามหลวงถนนโล่งมีคนมาเดินแบบไม่เคยเห็นมาก่อน) พอเข้าไปมีน้ำแจกให้ 1 ขวด มีแผ่นผับที่ระลึกงานให้ พร้อมเจ้าหน้าที่แจกบัตรคิว (ผมได้สีเขียว) แล้วพาไปนั่งรอ ซึ่งมีอาสาสมัครคอยบริการยาดม เดินรับขยะอยู่เรื่อยๆ มีพัดลม ไม่แออัดครับ แต่คนเยอะมากกกกกกก (ได้ยินคนบ่นว่าวันก่อนมาเดินเข้าได้เลย คนน้อยระงมไปหมด)

หลังจากรออยู่ประมาณครึ่งชั่วโมงนิดๆ ก็ถึงคิวสีผมได้เข้าไปครับ ซึ่งก็พลาดจังหวะฟ้าสีน้ำเงินเข้มไปเรียบร้อยแล้ว ก็ได้แต่ถ่ายภาพฟ้ามืดๆ ตัดกับสีทองของพระเมรุมาศมาแทน


ภาพสะท้อนสระบัวที่เป็นหนึ่งในมุมห้ามพลาด ผมไม่มีเลนส์ wide ก็ได้เท่านี้แหละ
Continue reading “พาชมพระเมรุมาศ”