เมื่อวานผมไปดู Interstellar (ชื่อไทย ทะยานดาวกู้โลก) มาครับ ก็จัด IMAX ให้มันเต็มๆ ที่ไปเลย เป็นหนังที่คนดูเต็มโรงแม้จะไปแถวเกือบล่างสุดที่ต้องแหงนคอดูก็ตาม

Interstellar เล่าเรื่องราวของโลกในอนาคตที่ผืนดินไม่อาจปลูกพืชได้อีกต่อไปแถมยังมีพายุฝุ่นถล่มเป็นระยะๆ พระเอกของเราต้องจากครอบครัวเพื่อเข้าร่วมภารกิจกอบกู้มนุษยชาติด้วยการขับยานอวกาศทะลุผ่านรูหนอนไปสำรวจดาวอื่นในอีกกาแลคซึ่นึงที่มีความเป็นไปได้ว่ามนุษย์จะอาศัยอยู่ได้ แต่ว่าเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะได้กลับโลกมาหาครอบครัวอีกรึเปล่า

สิ่งที่รู้สึกหลังจากดู Interstellar จบคือหนังสนุกมากกกกกกกกกกกก สะกดเราให้อึ้ง ทึ่ง มึน งง เหวอแดก ซาบซึ้งได้ตลอดทั้งเรื่องเลย ภาพและเสียงบน IMAX นี่อลังการ โหญ่โต เต็มตา สะใจมากจริงๆ โดยเฉพาะฉากในอวกาศและบนดาวอื่นทั้งหลาย ดนตรีในเรื่องก็ทำดีครับทั้งฉากกดดัน ฉากความหวังนี่บิ้วสุดๆ (ฉากอวกาศเงียบๆ แบบ Gravity นี่ได้อารมณ์มาก) นักแสดงทุกคนก็เล่นดีมาก Anne Hathaway โคตรพ่อโคตรแม่สวย เจ้าหุ่นที่ชื่อ TARS ก็กวนดีมาก ยิงมุขแต่ละทีฮากันทั้งโรงเลย

แต่ตัวหนังเองจะเรียกว่าสมบูรณ์แบบก็คงไม่ได้ครับ คือมีอะไรที่เหมือนกับข้ามแบบลวกๆ ไป งงๆ ไม่มีคำอธิบายอยู่เยอะมาก แต่โดยรวมหนังก็ยังดูสนุก ลุ้นโคตรๆ และทำให้เราอินกับความรู้สึกของตัวละครในเนื้อเรื่องตั้งแต่ต้นยันจบเรื่องครับ คือส่วนตัวผมก็ไม่ได้อะไรมากกับความไม่สมจริงทางวิทยาศาสตร์ของบทสักเท่าไหร่ (ก็มันหนังนี่หว่า) ดูสนุกอยู่ก็พอแล้ว

สรุป หนังคุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์ที่ลงทุนไปดู (และจอง) IMAX ครับ

ป.ล. แนะนำให้อ่าน วิทยาศาสตร์กับ Interstellar [Spoil] และ What Interstellar Got Right and Wrong About Science ครับ
Continue reading “Interstellar” →