Happy New Year 2026 (and life update)

สวัสดีปีใหม่ครับ ปีที่แล้วหลังจาก post ล่าสุดผมหายไปเกือบสองเดือนอีกแล้ว เพราะปลายๆ เดือนผมเข้ารับการผ่าตัดที่รักษาโรคเรื้อรังโรคนึงที่ผมเป็นมา 2 ปีครึ่งได้ ก็เข้าโรงพยาบาลไป 20 วันเต็มๆ (นอน ICU 6 วัน อีก 14 วันอยู่ห้องแยก)

การผ่าตัดครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 ของปี (ครั้งแรก) นี่คือโอกาสได้ชีวิตใหม่ มาแบบไม่ได้ตั้งตัว บอกตามตรงเลยว่าตอนที่รู้ข่าวไม่ได้ดีใจ แต่กลัว กลัวฉิบหายเพราะชินกับไอ้โรคบ้านี้ไปแล้ว (นึกภาพปู่ที่ได้รับการปล่อยตัวใน The Shawshank Redemption ที่ปรับตัวกับโลกภายนอกไม่ได้ดู) แต่สุดท้ายก็ยอมผ่าเพื่อชีวิตใหม่ เสียตังค์เยอะสุดในชีวิต และจะเสียอีกหลักหลายแสนใน 6 เดือนข้างหน้า ดีที่มีเงินเก็บไว้สำหรับกรณีฉุกเฉิน

ดีใจกับชีวิตใหม่ได้ไม่นาน โรคเรื้อรังอีกโรคที่เป็นตั้งแต่เกิดแม่งแผลงฤทธิ์ จริงๆ มันคือ boss ด่านที่ 2 ของคนอื่นที่ได้ชีวิตใหม่ แต่สำหรับผมแม่งกลายเป็น Last Boss ที่ยังชนะ Phase แรกมันไม่ได้เลยด้วยซ้ำ เลยใช้ชีวิตใหม่ได้แค่ 50% ต้องผ่าอีกรอบให้หายขาด ตอนนี้ก็ต้องไปหาหมอทุกอาทิตย์เพื่อดูว่าจะรักษาโรคแรกได้เมื่อไหร่ และดูผลข้างเคีียงของการรักษาโรคที่สองด้วย


อาหารที่กินใน ICU ช่วงแรกๆ น้ำข้าวกับน้ำซุปนี่แหละ
Continue reading “Happy New Year 2026 (and life update)”

สะพายกล้องเที่ยวเที่ยววัดสุทัศน์

เมื่อเดือนกันยายนที่ผ่านมาเขาจัดงาน “เฉลิมเกียรติพระบารมี 100 ปี พระอัฐมรามาธิบดินทรราชา” เพื่อฉลองวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร (รัชกาลที่ 8) ครบ 100 ปีที่วัดสุทัศนเทพวราราม (ซึ่งถือเป็นวัดประจำรัชกาล) เขาจัดงานฉลองกับถึงกลางคืน ซึ่งโอกาสได้เที่ยววัดสุทัศน์ตอนกลางคืนไม่ได้มีมากนัก ผมเลยถือโอกาสแบกกล้องไปถ่ายรูปเอาวันก่อนสุดท้ายของาน


พระวิหารหลวง

ผมนั่งรถไปไฟฟ้าไปลงแถวสามยอดแล้วเดินไปไม่ไกลนัก (ในเวบบอกมีรถรับส่งแต่จริงๆ ไม่มี แม่ง) คนเยอะมากกกก

ผมไม่ได้มาวัดนี้นานแล้วเพราะเคยเข้าไปไหว้พระแล้วรองเท้าที่ซื้อมาใหม่หายก็เลยเข็ดไม่กล้าเข้าอีก มารอบนี้เลยใส่แตะสภาพโทรมสุดเท่าที่มีไป กลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยครับ

รอบที่แล้วไปกลางวันก็ว่าสวยแล้ว กลางคืนยิ่งสวยกว่าปกติอีก
Continue reading “สะพายกล้องเที่ยวเที่ยววัดสุทัศน์”

เพื่อนไม่แท้

คนเรามีเพื่อนหลายกลุ่มและหลายคน บางคนก็ดี เชื่อใจในตัวและฝีมือของเรา เป็นกัลยาณมิตรที่ดี แต่มีบางคนที่เหมือนมีเราไว้แสดงความเหนือกว่า

– ถ้าเรามีความสุขอะไร มันจะอวดว่ามันเคยมีประสบการณ์ที่มีความสุขยิ่งกว่าเรา
– ถ้าเราทุกข์อะไร จิตตก พัง บ่นไปมันจะอวดว่าชีวิตมันเคย fuck up กว่าเรา
– มันไม่เคยทำงานกับเรา มันคิดว่าเราทำงานไม่ได้
– มันคิดว่ามันเหนือกว่าเราเสมอ ไม่ว่เรื่องชีวิต การงาน มันสอนเราได้เป็นฉากๆ แต่ไม่เคยฟังเราเลยสักหน

บางทีก็ไม่เข้าใจว่าผมยังคบกันมันหรือมันทนคบกับผมได้ไง แต่ดีแล้วที่นานๆ ที่เจอกัน เพราะทุกครั้งที่เจอกันผมรู้สึกด้อยค่าตัวเองฉิบหาย


รูปประกอบไม่เกี่ยวกับเนื้อหา

เนื้อหาไม่ได้เรียบเรียงเท่าไหร่ เน้นบ่นๆ พ่นออกจากหัว